Free Website Templatesphpbb3 styles

Marc Dutroux

Marc Dutroux Monster of zielenpoot?

Marc Dutroux

Berichtdoor Mea op do 07 feb 2008 23:55

Marc Dutroux

Monster of zielenpoot?



Marc Dutroux, de man die vandaag door het leven gaat als 's lands gevaarlijkste crimineel, ziet het levenslicht op 6 november 1956 in Elsene. Het gezin Dutroux telt vijf kinderen, vier jongens en één meisje. De jonge Marc valt amper op tussen zijn levendige broers. Hij is een stille jongen, teruggetrokken, geïsoleerd, met opvallend weinig speelkameraadjes.
Moeder is huisvrouw. De officiële vader Dutroux (want Marcs natuurlijke vader is een kortstondige minnaar van zijn moeder, voor haar huwelijk) is gevechtspiloot tijdens de tweede wereldoorlog, gaat een tijdje lesgeven in het lager onderwijs van Charleroi en besluit dan midden jaren vijftig zijn fortuin te gaan zoeken in de kolonies. Het gezin verhuist samen naar Congo, tot vader enkele jaren later beslist om zijn gezin in veiligheid te brengen in ons land omwille van de aanhoudende onlusten. De familie Dutroux zet midden jaren zestig opnieuw voet op Belgische bodem, maar zal niet lang meer een gezin zijn.
Eind jaren zestig gaan vader en moeder Dutroux uit elkaar. Zij krijgt de kinderen toegewezen. Het is allemaal beginnen foutlopen bij de thuiskomst uit Congo. Vader Victor gaat lijden aan depressies, verliest om de haverklap zijn baan en samenleven wordt dan ook onmogelijk. Pa Dutroux raakt na de scheiding op de dool, trekt zich terug op een camping in Middelkerke, niet ver van de plek waar An en Eefje verdwenen, komt later in Gent terecht. Moeder Jeanine vindt onderdak in het Waalse Obaix, een baan, een nieuwe echtgenoot. Maar gemakkelijk hebben ze het niet, dit nieuwe gezin. Het leven van moeder en kinderen Dutroux wordt voortaan getekend door armoede en onenigheid.

Breuk

Marc Dutroux groeit op, samen met zijn drie broers en een zus, in het nieuwe gezin van zijn moeder. Maar hij aardt niet in dit bestaan, heeft voortdurend woordenwisselingen met moeder en stiefvader, is rebels. Hij wordt dan ook van de ene school naar de andere gestuurd tot ze hem in de jaren zeventig - schijnbaar uit wanhoop - op de beroepsschool van Nijvel een diploma in handen duwen. Aan het diploma is een belofte gekoppeld: de onderwijzers willen Marc Dutroux volgend jaar niet meer binnen de schoolpoorten zien.
Hij is afgestudeerd als elektricien en die heuglijke gebeurtenis doet hem besluiten definitief te kappen met zijn moeder. Hij zegt vaarwel aan het ouderlijke huis en zal moeder Jeanine pas terugzien in 1989, als hij terechtstaat voor vijf verkrachtingen van jonge kinderen.

Ritselaar

Nadat hij Obaix resoluut achter zich heeft gelaten, begint Marc Dutroux aan zijn lange zwerftocht langs Waalse dorpjes, van het ene huis naar het andere. Hij worstelt zich door een reeks baantjes, maar is vaker werkloos dan werkend. Zijn naam duikt vanaf dat moment ook stelselmatig op in het criminele milieu, als iemand die wel iets kan ritselen maar hij ontspringt telkens de dans.Dutroux zal twee keer trouwen. Zijn eerste vrouw, met wie hij twee kinderen heeft, spreekt van mishandeling, slagen en angst, zeven jaar lang.
Zijn partner in liefde en misdaad vindt hij in 1982. Michèle Martin is geboren in Waterloo, op 15 januari 1960. Ze is nog geen zes jaar als ze haar vader verliest in een verkeersongeval waarbij ze zelf een schedelbreuk oploopt. Vanaf dat moment wordt Michèle volledig van de buitenwereld afgeschermd, door een moeder die bang is ook haar enig kind te verliezen. Ze studeert voor schooljuffrouw, behaalt in 1981 haar diploma en leert dan Marc Dutroux kennen op de schaatsbaan van Vorst. Op haar 22ste gaan ze samenwonen, aan de rue de Philippeville in Marcinelle, het latere gruwelhuis.
In 1988 trouwen ze, Michèle en Marc. Van het stadhuis gaat het enkele maanden later samen naar het beklaagdenbankje van de correctionele rechtbank. Michèle en Marc Dutroux moeten terechtstaan voor de verkrachting van minderjarigen, enkele jaren eerder. In '89 verdwijnt het pasgehuwde koppel achter de tralies, hij voor dertien jaar, zij voor vijf. Zijn moeder, die Marc jarenlang niet heeft gezien, is aanwezig, de allerlaatste keer. Ze is bang, smeekt het gerecht zelfs hem in de cel te houden.
En dan gebeurt wat niemand kan verklaren. Marc en Michèle Dutroux komen voorwaardelijk vrij. Ondanks het feit dat hij in de cel nooit ofte nimmer berouw zal tonen, ondanks een belastend, negatief verslag van procureur-generaal Demanet. Dutroux blijft hardnekkig zijn onschuld volhouden, noemt zichzelf slachtoffer. En toenmalig minister van justitie Wathelet tekent zijn vrijlating. Demanet kan zijn oren niet geloven, Dutroux is de koning te rijk. Het is dan 1992. Het vrijgelaten koppel vestigt zich in Sars-la-Buissière, krijgt drie kinderen.
Amper een jaar na zijn vrijlating laat een tipgever van de rijkswacht in Charleroi zich ontvallen dat Dutroux een van zijn huizen verbouwt tot een gevangenis, cellen voor kinderen, om hen naar het buitenland te verschepen. Het dossier Othello duikt op in de annalen.
Een huiszoeking naar autozwendel wordt benut om de info over de kindercellen na te trekken. Het gerucht klopt maar er wordt niets gedaan. In 1994 volgt een nieuwe huiszoeking en de werken aan de huizen van Dutroux lijken stil te liggen. Reden genoeg voor het gerecht om de man ongehinderd te laten.

Julie en Mélissa

De werken mogen dan stilliggen, het brein van Dutroux werkt op volle toeren. Op 24 juni 1995 laat hij de twee achtjarige Waalse meisjes Julie en Mélissa ontvoeren in Grâce-Hollogne, en in de omgebouwde kelder in Marcinelle opsluiten. Een huiszoeking in de woning, als de mishandelde meisjes opgesloten zitten, levert niets op. Tijdens het speurwerk klinkt gehuil. «De buurmeisjes,» is de uitleg. De speurders vertrekken en Marc Dutroux voelt zich met de dag zekerder worden, hij bouwt nieuwe cellen, zoekt andere huizen, zet een heel netwerk op.
Toch voelt hij nattigheid: drie weken na de ontvoering van Julie en Melissa vraagt Dutroux een naamsverandering aan: hij wil voortaan Dunroux heten. Officieel omdat hij uitgelachen zou zijn geworden met zijn naam en hij de banden met zijn familie wil doorbreken; uiteraard is het na een naamsverandering makkelijker voor een misdadiger een onbekende te blijven met een blanco strafblad. De naamsverandering is bijna rond, als in augustus '96 de zaak-Dutroux uitbarst.
De Hasseltse meisjes An Marchal en Eefje Lambrecks worden de volgende slachtoffers van een ongenadig brein. Na een hypnoseshow in Blankenberge, op 22 augustus 1995, verdwijnen ze. Maandenlange zoekacties lopen op niets uit. Tot ze een jaar later in de achtertuin van Dutroux worden gevonden, vermoord, enkele dagen na hun ontvoering.
Op 6 december 1995 wordt Dutroux opnieuw in de cel gezet. Hij is aangehouden voor diefstal en voor vrijheidsberoving van de drie mensen met wie hij een rekening wilde vereffenen over autodiefstal. In maart 1996 wordt zijn aanhoudingsmandaat opgeheven. Een rapport dat aanhaalt dat zijn vrouw en kinderen erg lijden onder zijn afwezigheid, hem erg missen, heeft een doorslaggevende rol gespeeld. Marc Dutroux is weer een vrij man. Julie en Mélissa zijn dood. Gestorven in zijn kelder. «Niet mijn schuld,» reageert Dutroux later. «Ik had tegen mijn vrouw en Michel Lelièvre gezegd dat ze de kinderen eten moesten geven.»

Moord

Het werk van Dutroux gaat ongestoord verder. Rijkswacht en gerechtelijke politie laten hem met rust en hij kan zijn gangetje gaan. Hij rekent af met Bernard Weinstein, een kompaan, door hem datzelfde voorjaar van 1996 te verdoven en levend te begraven. De man krijgt een laatste rustplaats, naast Julie en Mélissa, in de tuin van de woning van Sars-la-Buissière.
Sabinne Dardenne wordt op 28 mei 1996 ontvoerd in Kain. Het meisje blijft spoorloos. Opnieuw ondanks zoekacties. Tot in augustus 1996 Laetitia Delhez ontvoerd wordt. Die speuracties hebben wel succes. Onverwacht succes, zelfs. Want in de woning van Dutroux in Marcinelle wordt op 15 augustus 1996 niet alleen Laetitia gevonden, ook Sabine Dardenne zit in de gruwelijke hel van een verborgen kerker.
Dutroux wordt op 13 augustus aangehouden, onaangedaan. Hij zal de onderzoekers vertellen van twee ontvoerde meisjes, twee kinderlijkjes, nog meer verdwijningen, koud en emotieloos. Zijn woorden zijn de aanzet voor bulldozers, menselijke ellende en nationaal verdriet.
Op 17 augustus 1996 graven speurders de lijkjes van Julie Lejeune en Mélissa Russo op, op een terrein van Marc Dutroux bij zijn huis in Sars-la-Buissière. De speurders ontdekken ook het lijk van Bernard Weinstein. Eén dag later, op 18 augustus 1996, bekent Dutroux dat hij ook de Hasseltse meisjes An Marchal en Eefje Lambrecks ontvoerd heeft. «Maar ze leven nog,» zal hij dan zeggen. Wellicht zijn ze in Tsjechië, laat hij zich ontvallen, uitgeleverd aan het prostitutiemilieu. Procureur Bourlet heeft er goede hoop in dat ze nog in leven zijn. Een waanzinnige speuractie begint. Tot op 3 september twee lijkjes worden gevonden, in een volgende tuin, in een kuil naast het huis van Bernard Weinstein aan de rue d'Aubresse in Jumet. De laatste hoop is voorbij...

Ontsnapping

Sinds zijn arrestatie zit Marc Dutroux in de gevangenis van Aarlen opgesloten. Hij komt nog éénmaal in het wereldnieuws, als hij op 23 april 1998 uit het gerechtsgebouw van Neufchâteau ontsnapt. Vier uur later wordt hij in de Ardense bossen van Herbeumont opgemerkt door boswachter Stéphane Michaux en gearresteerd. Op dat moment hebben de ministers Stefaan De Clerck en Johan Vande Lanotte al hun ontslag gegeven. Ze nemen de politieke verantwoordelijkheid voor de slechte bewaking van Dutroux. Voor de ontsnapping wordt Dutroux in 2000 veroordeeld tot vijf jaar cel. Tot 13 maart 2002 zit Dutroux nog oudere straffen uit, dan beginnen de vijf jaar voor de ontsnapping te lopen, en pas daaarna begint de eigenlijke straf voor de ontvoering en mishandeling van de meisjes.
Herhaaldelijk protesteren Dutroux en zijn advocaten tegen de behandeling in de gevangenis. Het zit Dutroux vooral dwars dat hij dag en nacht elke zeven minuten gecontroleerd wordt om te zien of hij niet aan het zelfmoord plegen of aan het ontsnappen is. Ook de dagelijkse intieme fouilleringen storen hem. Hij houdt overigens vol dat hij met zijn ontsnapping in 1998 niet écht wou de vrijheid terugkrijgen, maar alleen wou ontsnappen aan het gevangenisregime. Dutroux verzet zich passief tegen dit regime, onder meer door zich niet meer te wassen en volgens sommigen zelfs door zijn uitwerpselen aan de muren van zijn cel te smeren. In februari 2001 verblijft Dutroux enkele dagen in de gevangenis van Brugge voor een medisch onderzoek naar zijn suikerziekte.
Op donderdag 27 september 2001 verschijnt Dutroux voor de correctionele rechtbank van Charleroi om er zich te verantwoorden voor een reeks misdrijven, gepleegd in de periode voor de kindermoorden. De ten laste gelegde feiten zijn ondermeer enkele diefstallen van auto-onderdelen, telefoononderdelen en een brandstichting in een van zijn woningen met de bedoeling de verzekeringen op te lichten. Een deel van de feiten kwam aan het licht tijdens het onderzoek naar de verdwenen kinderen, maar omdat er geen causaal verband bestond met dit dossier en de feiten werden gepleegd in Charleroi, werd de zaak afgesplitst. Dat gebeurde ook met een veel omvangrijker dossier autodiefstallen dat werd overgeheveld naar Nijvel. Dutroux ontkent overigens alle betichtingen en steekt alle schuld op zijn vrouw Michèle Martin.
Op 17 januari 2003 beslist de raadkamer van Neufchâteau Dutroux, Michel en Lelièvre door te verwijzen naar de kamer van inbeschuldigingstelling met het oog op hun verwijzing naar het Hof van Assisen. Nihoul ontsnapt hieraan (omdat onderzoeksrechter Langois geen bewijzen vindt van een netwerk en de rol van Nihoul daarin), maar omdat de burgerlijke partijen in beroep gaan, moet zijn zaak alsnog voor de KI van Luik herzien worden. Op 30 april beslist de Luikse KI tot verbazing van velen, niet in minst van Nihoul, dat ook Nihoul voor het assisenhof zal moeten verschijnen.
Ondertussen bereidt Dutroux zich voor op zijn proces, dat volgens minister van justitie Verwilghen voorzien wordt tussen mei en september 2002. Als Dutroux levenslang krijgt, wat erg waarschijnlijk is, komt hij vanaf 2027 in aanmerking voor vervroegde vrijlating, maar gezien de afkeer van de publieke opinie is dat erg onwaarschijnlijk. Kijken we maar naar de onwil om Freddy Horion na twintig jaar vrij te laten. Dutroux is in 2027, als hij nog leeft, 71 jaar oud.

Bron;http://www.gva.be/dossiers/-d/dutroux/default.asp
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Berichtdoor Dorien op zo 14 dec 2008 11:10

Monster en Zielepoot, denk ik.In feite zijn zulke mensen ziek, zwaar ziek
en als ik het vanuit dat oogpunt bekijk kan ik ook mededogen ervaren
let wel; mededogen en geen medelijden.Te begrijpen valt het niet, daar
moet je verknipt voor zijn.
Niets is eeuwig.
Avatar gebruiker
Dorien
 
Berichten: 19
Geregistreerd: do 04 dec 2008 19:57
Woonplaats: Gelderland

Hai Dorien,

Berichtdoor Mea op zo 14 dec 2008 20:31

Ziek?
mmmmmm
Ik weet niet, ligt er denk ik aan hoe je ziek zijn definieerd.
Ik zou het geen ziekte willen noemen nl..Een ziekte valt vaak te behandelen...Zelf als men nog niet uitgevonden zou hebben waarmee. Dit is een afwijking in de hersenen. Dat betekent dat diverse functies er eenvoudig weg niet zijn, er valt dus ook niets te behandelen.

Zou je daarom eens uit willen leggen wat je bedoelt met mededogen..
Het zegt voor mij dat je ze zielig vindt of zo?
Maar waarom dan.?..Iets is zielig in mijn ogen als ze zelf lijden onder de aandoening. En ze missen niets naar hun eigen zeggen. Sterker nog niemand is zo goed als zij!
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor Fallie op wo 05 mei 2010 14:13

Als ik het bovenstaande lees dan vraag ik me ook wel eens af wanneer is iets een ziekte en wanneer niet.

Hierboven weet ik het eerlijk gezegd ook niet. Hebben ze wel een s de hersens bekeen van zon mens?

B.v. bij alcoholisen zijn een bepaald gedeelte van de hersenen anders dan bij iemand die dat niet is.

Maar het anders zijn van de hersenen wat betekent dat dan. Is zoiets te behandelen?

Men zegt eens een alcoholist altijd een alcoholist ook als ze al jaren niet meer drinekn.

Ik vind het een hele ingewikkelde materie.met de mens dutrou daar heb ik niets mee. Geen medelijden geen mededogen (wat is het verschil tussen die twee)geen haat helemaal niets. Het enige wat ik denk is hopelijk blijft ie goed opgeborgen van de maatschappij, zodat hij niet weer kan toeslaan.

vriendelijke groet,Falli
Avatar gebruiker
Fallie
 
Berichten: 49
Geregistreerd: zo 02 mei 2010 14:33

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor faith op wo 05 mei 2010 20:08

Hoi, Fallie

Er staat een artikel op het forum genoemd: Abnormale hersens gebied kenmerkend voor Psychopathie, denk dat je hier wel wat aan hebt.
Tussen medelijden en mededogen zit geen verschil, wel is er een verschil tussen meeleven en mee lijden, als dat is wat je bedoeld?

Groetjes, Faith

http://psychopaten.forum-xl.nl/viewtopic.php?f=134&t=214
Vergeet niet de geschiedenis van je computer te wissen.
Het is eenvoudig terug te zien, als je een site hebt bezocht op internet.
Zie uitleg in het onderwerp Slachtoffers van psychopathie.

psychopathie123@live.nl
faith
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 868
Geregistreerd: di 26 aug 2008 18:25

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor Fallie op do 06 mei 2010 19:14

Hoi Faith,

Bedankt voor de tip. Ik heb t artikel gelezen. Heel interessant. Ik vraag me alleen af hoe ze degenen hebben gekregen die hoog scoorden op de Hare list.

Ik bedoel als psychopaten die zelf invullen nou dan zal die score een stuk lager zijn, want daar zijn ze veel te slim voor.

Weet je als ze echt kunnen zien welke mensen problemen zouden geven naar aanleiding van de hersenen, wat zou het dan makkelijk zijn als ze de hele bevolking laten scannen, zodat iedereen zijn/haar"paspoort" heeft.

Als de theorie helemaal 200 % klopt dan had ik voor mn huwelijk even zijn paspoort willen inzien en gemaakt dat ik wegkwam. Mijn leven zou er een stuk relaxter uitgezien hebben.

vriendelijke groet,
Fallie
Avatar gebruiker
Fallie
 
Berichten: 49
Geregistreerd: zo 02 mei 2010 14:33

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor faith op vr 07 mei 2010 17:58

Hoi Fallie,


Het klopt dat de psychopaat niet zelf een checklist zal invullen. (zouden ze willen :x )
Dit werd door DR. Hare en zijn team gedaan.
Dr. Hare is zelf slachtoffer geweest van een psychopaat en daar traint hij het
team van onderzoekers ook op.
Het onderzoek wordt onder gevangenen verricht de onderzoekers gaan vaak bij hun langs
en bespreken allerlei onderwerpen, deze gesprekken worden later geanalyseerd en verder ondergebracht in categorieën, aan de hand van die resultaten wordt een diagnose gesteld.
|Mocht het zover komen dat psychopathie wel gediagnosticeerd zal worden in de psychiatrie
dan zal dit eerder gebeuren via omstanders, ouders en familie...

Ja het zou niet gek zijn he als dat allemaal vast stond, zou een hoop mensen verdriet hebben bespaard.

Groetjes, Faith
Vergeet niet de geschiedenis van je computer te wissen.
Het is eenvoudig terug te zien, als je een site hebt bezocht op internet.
Zie uitleg in het onderwerp Slachtoffers van psychopathie.

psychopathie123@live.nl
faith
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 868
Geregistreerd: di 26 aug 2008 18:25

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor Fallie op vr 07 mei 2010 22:06

Hallo Faith,

Mocht het zover komen dat psychopathie gediagnosteerd wordt dan zal dat gebeuren via omstanders en familieleden etc.

Dat schrijft je. Ik denk wel dat daar heel heel erg voorzichtig mee om moet worden gegaan. Want mensen zijn nooit objectief . Lijkt me ook moeilijk want het punt is toch juist dat ze iedereen zand in de ogen strooien en altijd een masker dragen. Alleen bij de dichtsbijzijnde mens(partner) gaat het masker af en die ziet wie hij/zij werkelijk is. Tenminste zo was het bij mij. Niemand zag wat aan hem.

Ik zie mijn oudste dochter met hele moeilijke en vreemde trekken. Maar bij haar zou ik niet durven zeggen dat zij psychopaat is.

Mijn ex voldoet aan 20 punten en durf ik nog niet te zeggen dat hij psychopaat is.

Hun gedrag is verre van normaal dat is me wel heel erg duidelijk. Maar een diagnose zou ik niet durven stellen

Maar als je b.v de Josef Fritsel bekijkt en die marc Dutroux dan is die nog stukken gekker dan die ex van mij.
Je kan twee punten geven wat al meer dan erg is, maar het lijkt mij dat zulke mensen per afwijking wel 4 punten zouden moeten hebben.

Wat ik bedoel is dat iemand 30 punten kan hebben en dat een ander persoon ook dertig punten heeft en toch nog erger is

vriendelijke groet Fallie
Avatar gebruiker
Fallie
 
Berichten: 49
Geregistreerd: zo 02 mei 2010 14:33

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor faith op za 08 mei 2010 16:14

Hoi Fallie,



Misschien ben ik onduidelijk geweest, ik bedoel dat er een diagnose wordt gesteld met behulp van een onderzoek hierbij worden de mensen die in de omgeving van de psychopaat leven bijv. de partner maar ook ouders middels vragen bij het onderzoek betrokken, zo kunnen ze hier meer duidelijkheid in scheppen.

Het is dus niet zo dat de omstanders een diagnose kunnen of mogen stellen…



De checklist van Dr. Hare laat de overeenkomsten zien, bijv. geen emotionele diepgang, hoe de psychopaat hier naar handelt dat zal verschillend zijn.

Ik geloof niet in een gemiddelde psychopaat, ik denk dat het verschil in andere factoren zit.

De doelen kunnen anders zijn, de manier waarop ze deze doelen willen bereiken, de omgeving en de kansen zullen anders zijn de strategie, situatie, omstandigheden etc.

De reden dat ze een doel willen bereiken blijft toch echter hetzelfde namelijk… eigenbelang!

Alles draait om hun en iedereen moet daarvoor wijken of het nou met hardgeschut moet of niet.



Ook is het zo dat hoe harder het slachtoffer tegen werkt hoe harder hun te werk zullen gaan dus de ruimte die hun nemen of er geboden wordt zal ook mee tellen.

Begrijp me niet verkeerd ik bedoel niet dat de schuld bij het slachtoffer ligt. Absoluut niet!

Er is geen excuus voor dit gedrag, maar ze zoeken hun toekomstige slachtoffers wel uit.

Zo zal een manager die onzeker is een makkelijker doelwit zijn om te bespelen zodat ze hun uiteindelijke doel zullen bereiken, dan een manager die weet wat hij wil en zich niet laat bespelen door zijn werknemers.

De psychopaat wordt vergeleken met een roofdier, ze zoeken hun prooi uit en zullen dan hun slag slaan…


Groetjes, Faith
Vergeet niet de geschiedenis van je computer te wissen.
Het is eenvoudig terug te zien, als je een site hebt bezocht op internet.
Zie uitleg in het onderwerp Slachtoffers van psychopathie.

psychopathie123@live.nl
faith
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 868
Geregistreerd: di 26 aug 2008 18:25

Re: Marc Dutroux

Berichtdoor Fallie op zo 09 mei 2010 19:59

Hoi Faith,

Ik snap je uitleg en bedanktaarvoor. Idd ze zoeken hun slachtoffer wel uit op bepaalde kenmerken zoals een ervan meegaandheid en vooral naieviteit.


Ik ben niet meer naief. Maar vertrouwen in mannen dat gaat niet meer.

vriendelijke groet
Fallie
Avatar gebruiker
Fallie
 
Berichten: 49
Geregistreerd: zo 02 mei 2010 14:33


Keer terug naar Marc Dutroux

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron