Free Website Templatesphpbb3 styles

zo werwarrend

Heb je een relatie met iemand die psychopathie heeft.; Man, vrouw, vriend, vriendin maar ook bv een collega dan kun je hier je verhaal vertellen. Met elkaar zullen we steeds beter leren begrijpen hoe met deze stoornis om te gaan.

Moderator: faith

Re: zo werwarrend

Berichtdoor tureluut op vr 04 jun 2010 21:14

hey mea

bedankt voor deze reactie heb er heel veel aan gehad en kon gewoon niet direct reageren
hoe je t beschrijft is zo exact hoe hij leeft en doet en dat maakt me een beetje bang
je hebt me echt stof tot nadenken gegeven en bedankt ervoor
ik hoop toch dat t me gaat lukken mijn moed bij een te rapen en er vanaf proberen te geraken voor t te laat is
weet je mijn hoofd weet goed genoeg dat dit niet een normale relatie is en toch is t zo moeilijk he
ja bent er echt van s morgens tot s avonds mee bezig he en das zo vermoeiend
maar echt bedankt voor jullie reacties allemaal ik heb er veel aan
Avatar gebruiker
tureluut
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 15 mei 2010 07:07

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Mea op za 05 jun 2010 00:31

Hallo Tureluut,

Ben blij weer even wat te horen van je en kan me goed voorstellen dat je na mijn laatste bericht even wilde nadenken en alles even wilde laten bezinken. Het is niet niks he dit door te laten dringen.. Als iets zwart op wit staat dan wordt het ook echter lijkt het wel..alsof je dan pas echt kunt geloven dat iets waar is....

Ik hoop dat je klaar bent voor wat ik nu wil zeggen tegen je...
Ik begrijp echt dat je nog niet zo ver bent dat je de grote stap kunt zetten, wil je dat van me aannemen?
Tegelijkertijd weet je met je hoofd dat dit foute boel is, dus ik hoef je dat gelukkig niet uit te leggen.

Het is als feit bewezen dat je het als vrouw met kinderen in je eentje het vrijwel niet red om een relatie zoals jij hebt te stoppen. Daar heb je hulp voor nodig. Die hulp is er, dat weet je omdat je er al gebruik van hebt gemaakt. De mensen daar weten hoe moeilijk het is, dus geneer je aub een volgende keer niet hen weer te bellen en gebruik te maken van wat zij allemaal kunnen bieden.
Hun kennen de wegen die je moet bewandelen en hebben hulp van allerlei overheidsinstanties die jij wellicht niet eens kent. Ik bedoel dus dat er veel meer mogelijk is via dit soort hulpverlening als dat je in je eentje zou weten of waar je alleen gebruik van zou kunnen maken.

Er is echter ook het een en ander dat je zelf kunt doen.
Ik zou je willen aanraden, beetje bij beetje als het moet, wat geld op zij te leggen. Zelfs als hij de financien beheerd zal het zo zijn dat jij boodschappen doet..huishoudgeld krijgt bv. Al is het maar een paar euro per week dat je opzij kunt leggen; altijd doen.Iedere cent is meegenomen op het moment dat jij wel wilt/moet vluchten met je 2 kleintjes. Verstop dat geld wel of laat het een vriendin ofzo in beheer nemen. Kom in geen enkel geval aan dat geld, behalve om het te gebruiken in geval van nood als je weg moet.

Je zou ook kunnen zorgen dat je een vluchtkofferje hebt. Ik zeg vluchtkoffertje maar dat kan ook in een andere vorm zijn. Je zou bij diezelfde vriendin of in een schuurtje een doos neer kunnen ( iig een plek waar je altijd bij kunt) zetten waarin je kleding voor jullie 3en doet. en misschien ook wat drinken en eten. Als jij of je kinderen medicijnen gebruiken doe je daar ook van in die doos ( of misschien dozen). Doe er voldoende in zodat je voor een paar dagen vooruit kunt. Wassen kan altijd ergens dus je hoeft geen ladingen mee te nemen.

Je papieren kun je goeddeels kopieren en ergens bewaren waarvan je weet dat je er altijd bij zult kunnen. ( dus ook bij diezelfde vriendin?)
Denk daarbij aan je ziektekosten, medicijnkaart, afsprakenkaart van dokter, ziekenhuis of consultatie bureau ( zo heet dat hier in iig in Nederland, maar ik neem aan dat je begrijpt wat ik bedoel) Doe dat ook met verzekerinspapieren en niet te vergeten je identiteitskaart en/of paspoort.
Zet zo snel mogelijk je kinderen in JOUW paspoort, dit voorkomt een boel narigheid, en vooral dat hij ze niet in zijn paspoort kan laten zetten.

Maak een lijstje met belangrijke telefoonummers ( tegenwoordig is het handig ook belangrijke emailadressen te bewaren) en adressen die van pas kunnen komen mettertijd.
Stel iemand op de hoogte van wat je van plan bent, maar maak zeker dat deze persoon echt aan jou kant staat en niets zal verraden. Mocht het zo zijn dat er twijfel gezaaid zou kunnen worden, en daar kun je van op aan bij psychopaten, dan zou je een code woord kunnen afspreken met diegene. Als hij dit persoon dan iets wijs wil maken zal hij toch op de proppen moeten komen met dat codewoord. Heeft hij dit woord niet, dan is de afspraak dat deze vertrouwenspersoon van jou ook echt niets zegt!!!

Stel mensen op de hoogte van jou situatie die belangrijk kunnen zijn voor jou. Ik bedoel dan arts, politie enzo. Een arts heeft altijd zwijgplicht dus mag niets zeggen tegen jou partner. Politie idem zo. Dit omdat je dan altijd op hulp kunt rekenen en er niets kan gebeuren waarvan hij kan zeggen; dit is wat zij wilde.....

In geval hij geweldadig is, jij blauwe plekken hebt of schaafwonden of bloeduitstortingen; laat deze ALTIJD aan de arts zien en zeker ook aan de politie. Mocht je geen aangifte willen doen dan kun je altijd een melding doen. Bij het doen van een melding kan de politie niets doen, maar je zorgt dat het bekent is en als je het nodig hebt er getuigen zijn van wat er gebeurd ( bv in geval hij een ouderschap gevecht aan wil gaan) Bovendien zorg je ervoor dat als het echt uit de hand loopt en er een aangifte zou volgen hij nooit meer kan zeggen dat het iets eenmaligs was.

Dit is wat ik je op het hart wil drukken Tureluut; Zorg voor jezelf al is het maar door dit soort dingen te doen zodat je idd weg kunt mocht dat nodig zijn.
Je kunt dit niet allemaal op een dag organiseren, dat begrijpen we, maar zo langzamerhand eens wat papieren kopieren en wegbergen.. Wat kleding in een doos stoppen...en steeds wat geld sparen voor jezelf en je kinderen kun je wel.
Ik vermoed dat je door dit soort dingen te doen, je ook sterker zult voelen en meer zeker. Niet meteen, het is een proces maar je kunt wel goed bezig zijn op deze manier ZONDER dat je meteen heel drastische dingen moet gaan doen.
Sterkte!!!!

Groetjes Mea.

Ik vergeet er eentje te noemen nog Tureluut.... MOcht het zo zijn dat je echt overwacht moet vertrekken op een gegeven moment dan is het handig als je eenr eserve sleutel hebt. Je kunt dan altijd terug in de woning om de nodige spullen of papieren nog te halen.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: zo werwarrend

Berichtdoor tureluut op wo 09 jun 2010 15:32

hey

mea bedankt voor de goede raad zou er eigenlijk zelf niet opgekomen zijn ik ben al volop bezig geld aan de kant te zetten en al wat spulen bi iemand thuis te verstopppen ik ga ook een opleiding volgen zodat ik moest ik opnieuw de moed vinden terug weg te gaan ik onmiddelijk ergens aan de slag kan.
maar ik had een vraag voor alle vrouwen die t is gelukt bij hun man weg te gaan
ik heb al onder vonden dat ik ni met iemand heel lief ben getrouwd maar als ik op een dag de moed vind om weg te gaan en t vol hou om ni in zijn valkuilen te lopen en hi dus echt gaat beseffen dat t over en uit is zou hij mij dan kunnen vermoorden?
want hij dreigt daar de hele tijd mee en nu na dat ik was vertrokken nog meer dat hhij de kinderen eerst iets doet en dan mij en hemzelf want zonder ons heeft da geen zin meer en hij kan zich da ni voorstellen ik met een andere man en daar mijn kinderen bij enz...
ma is t alleen maar weer manipulatie en chantage om me bang te maken wat ik ook ben want mijn haren staan soms recht omhoog van zijn uitspraken of
zou hij dit echt kunnen doen?
en hoe lang duurde die emotionele spelletjes nadat jullie waren vertrokken weken of maanden of jaren?

groetjes
Avatar gebruiker
tureluut
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 15 mei 2010 07:07

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Mea op wo 09 jun 2010 19:40

Hallo Tureluut,

Ben blij dat je mijn raad opvolgt en er veel aan hebt...Ik hoop idd ook dat je je daardoor wat sterker en in controle gaat voelen, althans dat je merkt en ervaart dat je meer controle hebt dan dat je dacht.

Ik hoop echt dat er veel vrouwen gaan reageren op deze vraag van jou. Ik roep dan ook iedereen op die dit leest te antwoorden...lid of gast maakt niet uit!!

Het is moeilijk Tureluut hier antwoord op te geven. We kennen jou partner niet maar wat je verteld maakt dat hij als partner toch wel veel trekjes heeft die voor ons erg herkenbaar zijn.

Psychopaten zijn altijd onvoorspelbaar. Dat heeft te maken met hun impulsieve gedrag. Ze dreigen vaak en veel.. verzinnen het een na het ander om je te manipuleren en te chanteren.
Wij als 'normale' mensen kunnen niet of nauwelijks inschatten wat ze wel en niet zullen nakomen aan dreigementen. Gevaarlijk is het hoe dan ook.

Hoe lang ze het dreigen, stalken en manipuleren volhouden nadat je weg bent gegaan......Je stelt uitstekende vragen..het is prima je zo goed op de hoogte te brengen, alleen is er weer geen antwoord.
Het zullen beslist geen weken zijn..eerder maanden zo niet jaren. Ik neem aan dat je hier de andere verhalen van de vrouwen ook hebt gelezen. Velen zijn verhuisd, ver weg gegaan. Dit omdat dit de enige manier is om nog en beetje los te komen van hun ex.
Je zou het beste af zijn als hij zijn focus op een ander kan richten, afgeleid wordt door een nieuwe relatie. Het is echter ook zo dat als zo'n relatie stopt ..en dat kan heel lang duren, de herinnering aan jou en de kinderen terug komt en hij opnieuw zal zorgen dat hij je vindt en opnieuw jou het leven zuur zal maken.

Zoals ik al meermaals heb gezegd; Een psychopaat trekt zich niets aan van tijd en ruimte....dus hoe lang er tussen zit..of hoe ver je gaat in niet belangrijk voor hem.Jij bent nu zijn eigendom en zo is dat ook met de kinderen. Dus komt hij halen waar hij recht op heeft; zijn eigendommen!

Dit is precies de reden dat ik in mijn vorige bericht naar jou heb gezegd; Je kunt dit niet alleen, je hebt andere mensen nodig om je te helpen. Gelukkig is die hulp er, want veel vrouwen zijn jou voor gegaan. maakten precies hetzelfde mee. Dat heeft ervoor gezorgd dat er nu instanties zijn die je kunnen helpen te 'verdwijnen'....

Dat klinkt luguber, ik weet het vrouw..maar het is niet anders. en laat je dan bemoedigen door al die vrouwen die er voor gezorgd hebben dat vrouwen van nu..zoals jij, weg kunnen..uitzicht hebben op een beter en rustiger en veiliger bestaan met hun kinderen.
De instanties die er zijn kunnen helpen met therapie zodat je weer je kracht terugvindt en je eigenwaarde op kunt bouwen..Ze helpen met studie ,financieringen, huisvesting ( ook ver weg) werk en wat al niet meer. Ze kunnen jezelfs helpen een nieuw sociaal leven op te bouwen!

Ik denk Tureluut, dat je jezelf en je kinderen een leven moet gunnen zonder al dit gedoe...Zonder manipulatie, chantage. liegen, bedriegen, bedreigen, woede- aanvallen en wat al niet meer komt kijken bij een leven met een psychopaat.

Ik vind je ongelooflijk dapper. Dwars tegen wat hij je wil doen geloven weet je toch dat het niet klopt en bent bezig met de toekomst van jou en je kinderen.
Daar is moed voor nodig en die moed heb je, dat laat je duidelijk zien.
Ik ben iig trots op je!!!!

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Wubba op wo 09 jun 2010 21:18

Hallo,

Hoe lang mijn ex-man mij gestalkt heeft? In principe niet, ineens kon hij het me wel lastig maken met de financien enzo en dan ineens weer de goedheiligman uithangen. Of ineens vragen of ik wel eens dacht dat hij 1 van die vaders zou kunnen zijn die zijn kinderen om zou kunnen brengen.
Uiteindelijk heeft hij me vorig jaar tijdens mijn laatste relatie nog lastig gevallen met mailtjes dat hij zo gek op me was. Ik had hem toen al duidelijk gemaakt dat ik hem niet op mn oprit moest tegenkomen. Ik ben 5 jaar gescheiden en heb 2 kinderen met hem.
Inmiddels heeft hij een relatie, maar ik vertrouw het nooit.

Je kunt alles verwachten en nergens op rekenen.

Ik wens je heel veel sterkte en rust toe.
Houd je taai.
Liefs,
Wubba
Avatar gebruiker
Wubba
 
Berichten: 379
Geregistreerd: za 29 mei 2010 11:56

Re: zo werwarrend

Berichtdoor tureluut op wo 09 jun 2010 23:04

bedankt

het doet me echt enorm deugt dat er mensen zijn die me een beetje kunnen begrijpen dat weggaan in mijn eentje niet echt zo een gemakkelijke klus is
maar met je tips ben ik echt aan de slag gegaan en ga ze zeker blijven doen
en wubba heeft hij je ook niet lastig gevellen en immens op je ingespeeld met zijn spelletjes toen je pas was vertrokken?
dan maakt hij mij t gekste en wat ik nu ook aan het doen ben is een dagboek bij aan t houden met alles wat ik ni fijn vind en wa me pijn doet want t is precies asof ik t elke keer gewoon vergeet dat t uit mijn hoofd is verdwenen wat hij me al allemaal heeft aangedaan en dan ga ik weer gewoon tr omdak nix meer kan bedenken en t allemaal weer ni zo erg is zeker terwijl t da eigenlijk wel is
het geeft me toch kracht dat er toch een leven zonder hem mogelijk is wwant das waar ik t meest bang voor heb en ook ja ik heb schrik da hij me echt iets aan zou doen hij heeft al een paar keer mensen fameus t ziekenhuis ingeklopt omda ze hem iets in de weg staken
ik ben nog maar pas 21en heb al zoveel meegemaakt ma heb eigenlijk mijn levens en vechtlust nooit verloren soms wel wa minder ma toch ik heb altijd zoiets van alles heeft zijn betekenis dat t gebeurt alleen zie ik soms ni goed welke ma da zal wel normaal zijn zeker
maar nu ik zelf kinderen heb wil ik t gewoon veel beter doen ik heb echt nooit kind mogen zijn en dat wil ik hun nu wel gunnen dat ze alleen maar moeten spelen en kind zijn dat as ze groot zijn ze echt gelukkig zijn en kunnen genieten want t is heel raar maar alke dag as ik opsta is er zo een grote leegte he en gelukkig zijn ik weet eigenlijk ni meer hoe da voelt.
is t doordat ik al zo lang in een heel slechte en moeilijke relatie zit ik weet t niet
maar hoop dat as ik er weer klaar voor ben bij hem weg te gaan ik weer gelukkig word en elke dag met een glimlach opstaan dat mijn kinderen gaan zeggen mijn mama was altijd goed gezind
och we zullen wel zien wat de toekomst brengt he
zolang mijn kleine engeltjes gelukkig en gezond zijn is t voor mij ook allemaal goedin ieder geval bedankt allemaal voor de reacties ik heb er echt veel aan
en ooit komt een dag (hopelijk snel) dat ik de kracht vind bij hem weg te gaan
slaap wel allemaal


groetjes
Avatar gebruiker
tureluut
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 15 mei 2010 07:07

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Mea op do 10 jun 2010 11:21

Hallo Tureluut,

Nou wat anderen ook zeggen; Ik vind je een kanjer!!
Je doet zo je best het goede te doen, en blijft geloven in je eigen kracht..gaaf hoor!!!
Wil je mij een ding beloven Tureluut....Wil je maken dat je weg komt voooor dat je eigenwaarde weg is en je de kracht niet meer kunt vinden...

Ik weet het, dit klinkt dramatisch. Zovelen zijn je voor gegaan en stuk voor stuk vertellen deze vrouwen over hoe stukje bij beetje, soms bijna onmerkbaar hun moed weg trok, hun kracht minder werd en ze op een gegeven moment dachten niets meer te zijn ...rechteloos en eenzaam, zonder hulp of medewerking.
Bijna ongemerkt vreet het zich een weg door je bestaan en op een bepaald moment lijkt het te laat.
Ik hoop dat je jezelf die weg zult besparen.

Idd is het soms net alsof dingen niet echt gebeuren. Hoewel je ze leeft en beleeft is het iets dat zo onwaarschijnlijk is...zo niet zoals jij denkt dat het leven zou moeten zijn, dat je het wegstopt. Het gedrag dat dit soort mensen vertonen moet toch ergens vandaan komen. Kan toch niet zo zijn dat ze niets voelen,, hoe kunnen ze anders dit zeggen...dat doen.
Dat je het zo ervaard heeft ook wel een stukje met jezelf te maken. Het betekent denk ik ook dat je je afsluit, je niet meer kwetsbaar op durft te stellen en zorgt dat je je zelf afschermt.
Dat is overleven en zoals je weet denk ik...ben je hier om te leven, niet om te overleven.

Het is goed idd om wat ik in een ander bericht al aan je schreef te zorgen dat je overal bewijs van hebt. Dat kan idd in de vorm van een dagboek, maar ook hetgeen wat hij op schrift zet is belangrijk om te bewaren. Geen idee bv of hij wel eens naar je sms-t of per mail wel eens dreigt?
Misschien is het een idee ook te zorgen dat je getuigen hebt van wat er gebeurd..Daar kunnen idd arts en politie het een en ander voorj e betekenen, nogmaals eventueel zelfs zonder dat je direkt aangifte doet.

Ik schrik best wel als ik nu lees in je bericht dat hij diverse mensen het ziekenhuis in heeft geslagen.
Niet iedere psychopaat is nl agressief in de zin dat ze fysiek geweld gebruiken. HIj doet dit dus wel. Daarmee geef je eigenlijk antwoord op je eigen vraag nietwaar?.
Is hij gevaarlijk? Ja dus!! Zal hij zover gaan dat hij jou en de kinderen iets aan zal doen... ? Niemand kan je daar antwoord op geven..alleen de tijd kan dat. Vraag is of je dat risico moet nemen?

Ik ben het helemaal eens als je zegt dat er niets voor niets gebeurd en alles een reden heeft... alleen moeten we dan wel uitkijken dat dit niet een excuus wordt of een uitvlucht om maar geen besluiten te nemen.
Het is nl net zo waar dat we hier zijn om onze levenslessen te leren. Dat kan betekenen dat we moeten leren dat we voor onszelf mogen kiezen, dat we niet mishandeld hoeven te worden in welke vorm dan ook omdat we nu eenmaal fysiek minder sterk zijn. Of dat we best goed voor onszelf mogen zorgen ondanks dat we dat niet geleerd hebben in onze jeugd. Het kan ook wezen dat we moeten leren besluiten te nemen die drastisch zijn....

Hoe dan ook, zeker is dat we die lessen krijgen. Het is echter zo dat we in het ongewisse zijn wat die lessen zijn. Hoelanger je leeft hoe duidelijker die wel worden.
Weet je, ooit kwam ik een uitspraak tegen die mijn ogen behoorlijk hebben geopend wat betreft mijn rechten als mens...(ik had steeds de neiging nl om te vinden dat ik niet meetelde, niet volwaardig mens was en offerde mezelf dus steeds op...)
In de ogen van God is iedere ziel even belangrijk, dus ook de jouwe.....
Of je nu gelooft of niet ; het is en duidelijke boodschap; JIJ bent belangrijk...net zo belangrijk als de ander, inclusief je kinderen....
Het betekent ook dat ieder mens dezelfde rechten heeft; jou partner heeft dus niet meer rechten als jij.... Het is niet zo omdat jij excuses vindt voor zijn gedrag dat hij dus zijn gang maar kan en mag gaan...
Ik hoop dat jij net zoveel aan deze uitspraak mag hebben als dat ik dat heb gehad!!

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: zo werwarrend

Berichtdoor tureluut op za 12 jun 2010 08:02

ja het is een hele weize uitspraak

en je hebt gelijk ik mag geen excuses zoeken maar toch doe ik dit elke keer
dan durf ik de stap niet zetten voor de reacties van zijn familie dan omda hij toch zijn best probeert te doen

maar aan mijn eigen denken is zo moeilijk he al van kleins af aan doe ik niets anders dan mensen helpen en dan voel ik me ook redelijk goed
alleen ja veel mensen profiteren er ook van he.
ik heb constant bevestiging nodig en zal me echt in honderduizend bochten wringen om maar goed te staan bij iedereen terwijl dit ni gaat goed doen voor iedereen heb ik ondertussen al onder vonden maar toch
terwijl ik diep vanbinnen weet dat ik ook veel in mijn mars heb maar toch...
Avatar gebruiker
tureluut
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 15 mei 2010 07:07

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Wubba op za 12 jun 2010 08:13

Hoi tureluut,

Ik weet hoe het voelt om op zon manier het respect te krijgen waar je zo naar verlangt. Hoe makkelijk het is om jezelf aan de kant te zetten voor een ander die je echt niet meer gaat waarderen door je inzet...

Maar....uiteindelijk heb je verantwoording af te leggen aan de kinderen, zij zijn onschuldig en kunnen niet zelf kiezen.
Probeer je aan die gedachte vast te houden, dat is wat je anders en sterker maakt dan de mensen om je heen!


Heel veel liefs en sterkte,
Wubba
Avatar gebruiker
Wubba
 
Berichten: 379
Geregistreerd: za 29 mei 2010 11:56

Re: zo werwarrend

Berichtdoor tureluut op zo 13 jun 2010 09:37

ja je hebt tweemaal gelijk
ik word zeker niet meer gewardeerd en ze verwachten steeds maar meer en meer
en ik moet t voor mijn kindjes doen ma ze zijn zo klein en t is zo onnoemelijk zwaar dat ik gewoon schrik heb dak t ni in mijn eentje kan
al ga ik t zeker proberen ma heb zo schrik da ze ze van mijn gaan afnemen he
hij heeft werk en een huis want we gaan binnekort verhuizen en hij heeft t alleen op zijn naam gezet :( ma ja is ni erg
ma dat t te zwaar gaat worden daar heb ik bang voor ma ja das helemaal geen rede om te blijven ik moet me nu gewoon goed voorbereiden en dat ben ik ook aan t doen door al die goede tips en hoop dat t dan lukt

groetjes
Avatar gebruiker
tureluut
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 15 mei 2010 07:07

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Mea op zo 13 jun 2010 11:34

Hallo Tureluut,

Ik begrijp volkomen wat je zegt, en ja, dit moet wel voelen als een sprong in het diepe, zo diep wellicht dat je niet ziet waar je terecht gaat komen. Toch wil ik je weer het een en ander geven ter overweging;
Als je naarje situatie in het nu kijkt...
Hoeveel hulp krijg je?
Hoeveel energie kost het om dit vol te houden?
Hoe lang ga je het volhouden om in angst te leven?
Hoeveel krijgen ook jou hele kleintjes al mee van de situatie?

En dan; Wat gebeurd er als je de grote stap neemt en wel weggaat...?

Ik ga het niet mooier maken als dat het is vrouw, maar als ik reeel kijk dan zie ik andere dingen. Natuurlijk zal het heel zwaar zijn, maar als je naar de langere termijn kijkt wat zie je dan?

Stel je gaat weg MET de hulp zoals we eerder besproken hebben; Ze laten je niet in de steek nl. Ze helpen je met alles wat je nodig hebt om een goed en gezond, evenwichtig leven met je kinderen op te bouwen. Huisvestig, opleiding, werk, sociaal gebeuren...Ze helpen je met verwerken en met je kracht ( terug) vinden.
Veel moet je idd zelf doen, je emoties kan niemand van je overnemen, maar luisteren kan men wel,

Wat betreft dat verhuizen; beangstigd dat je niet? Huis staat alleen op zijn naam? Dat geeft hem dus nog meer macht!

Wat betreft je kinderen die eventueel afgenomen zouden worden. Je angst kan heel echt zijn. Niet zozeer omdat jij geen goede moeder zou zijn, wel omdat hij dat zal proberen te bewerkstelligen. Vandaar dus ook mijn raad om te zorgen dat je getuigen hebt. Dat kunnen vriendinnen zijn, buren, kennissen. Als jij minimaal melding bij de politie doet van wat er bij jou thuis gebeurd door zijn toedoen. Als jij zorgt dat de arts je heeft gezien en heeft vast kunnen stellen wat de gevolgen zijn van de acties van deze man,(ook op emotioneel enmentaal gebied) dan kan hij op zijn kop gaan staan met zijn gedoe..dan redt hij het niet....begrijp je, vandaar al die voorbereidingen!

Stel je eens voor hoe je leven eruit zal zien over 5 jaar...of over 10 jaar. neem daar eens de tijd voor, gewoon er eens voor gaan zitten en je heel gedetailleerd voorstellen hoe het zal zijn als je bij hem blijft, en wees daarbij zo waarheidsgetrouw als maar mogelijk is. ; je zit dan in een huis wat niet van jou is... Wat gaat hij doen. Blijft het zo als nu of wordt het steeds erger, hoe ben jij er over 5 jaar aan toe..emotineel, mentaal... fysiek? Hoe gaat het met je kinderen, kunnen ze vrijuit spelen of moeten ze op hun tenen lopen omdat papa anders boos wordt? hoegaat het financieel, ben je daar vrij in of houdt hij je strak? En vrienden, zul je die zien of wordt je in huis gehouden en ben je niet vrij in wat je wilt zeggen en doen?
Moet je steeds op je tenen lopen en schipperen om de vrede te bewaren?
Hoeveel energie gaat dat je kosten?

Als hetgeen je ziet je aanstaat dan is er niets aan de hand en kun je gewoon verder gaan zoals het nu is..


Doe dan eens hetzelfde maar dan met het beeld dat je zou kunnen maken met het idee dat je weggaat. Wat gebeurd er dan..Hoe zie je dat voor je?
Stel jezelf ook nu een aantal kritische vragen.. Wat zie je nu?
Zijn je kinderen blij, JIJ blij? Kun je energie overhouden..Loop je op je tenen? Hoe zit het met vrienden en uit huis gaan..kan dat ?


Dit soort dingen zijn zwaar Tureluut, je neemt beslissingen als dit niet zo maar en dat siert je...
Ik wens je veel wijsheid en kracht en de moed dit allemaal tot een goed eind te brengen.

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: zo werwarrend

Berichtdoor tureluut op ma 14 jun 2010 04:59

bedankt,

het was weer een hele boterham

weet je wat raar is ik doe niets anders dan aan deze vragen denken.
en as ik eerlijk met mezelf ben weet ik dat ik veel gelukkiger zou kunnen zijn alleen met mijn engeltjes dan dat ik samen blijf

ik heb ook schrik dat mijn engeltjes niet kunnen (op)groeien zoals een kleinkindje a zou moeten kunnen doen door bij vriendinnen te gaan spelen of te zwemmen of naar feestjes gaan da gaat van hem allemaal niet mogen maar dan denk ik as ze ni anders weten.... Ma ik zou graag willen da ze da wel allemaal doen ik wil hun gelukkig zien omdat ik da zo zo graag wil zijn maar ik t gevoel toch niet heb wat ik ook doe
die week dat k weg was was ik echt gelukkig en blij hoe raar en erg de situatie toen was

ik heb al van kleins af aan heel andere dromen gehad, ik wou een hele mooie en speciale trouw wat ik nu in vijf min heb moete doen en eig nix zelf
heb geregeld.
het was alleen met zijn familie en ik durfde t mijn vrienden nog niet eens te vertellen

ik heb ook altijd heel veel vrienden gehad maar daar is fameus in gesnoeid en weet je degene die over blijven he das toch ja een andere en een beetje afstandelijke band van mijn kant toe raar he ma voor mij hoef ik soms geen vrienden te hebben en zou ik echt t liefst gewoon met mijn twee engeltjes vertrekken naar t verste land van de wereld.
terwijl ik vrienden eigenlijk altijd heel belangrijk heb gevonden omdat ik hun bevestiging ook heelfel nodig had voor me goed te voelen
ik ga die vragen eens op papier beantwoorden dat ik er naar kan tr kijken dat helpt misschien

pffff ik heb t echt zwaar gisteren en vandaag en weet je wat ook zo moeilijk is ik ben er de hele tijd mee bezig dat ik bij hem weg moet en dat hij mij manipuleert enz ma toch is t zo moeilijk omda hij nu redelijk 'lief' is en nu hebik zo iets van oh nee hij doet zijn best en ik ben bezig met weg te gaan
dus ik ben nu eig aan t wachten totdat hij weer eens zoals ervoor begint zodat ik een rede heb om weg te gaan raar he ma anders ga ik me pas echt schuldig voelen

groetjes
Avatar gebruiker
tureluut
 
Berichten: 20
Geregistreerd: za 15 mei 2010 07:07

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Mea op do 17 jun 2010 10:56

Hallo Tureluut,

Ik schaam me diep!
Ik was echt in de verondersteling dat ik je allang had terug geschreven Tureluut, nu zie ik dat dat helemaal niet zo is... excuus daarvoor!! Ik hoop dat je nu niet al te boos of telleurgesteld bent, al kan ik me goed voorstellen als dat wel zo is..

Ik snap heel goed in wat voor een spagaat jij leeft denk ik.
Ik was 20 toen ik mijn oudste zoon kreeg en getrouwd was met een psychopaat. De angst die jij beschrijft en de dromen die je had... ik krijg weer kippevel als ik terug denk...Hij had mij volkomen geisoleerd en mijn familie woonde ver weg en de band was nou niet zo dat hulp te verwachten was.
Ik ben op den duur weg weten te komen maar dat heeft best nog lang geduurd. Door mijn angst voor instanties heb ik nooit aangeklopt bij de hulpverlening. Als ik toen had geweten wat ik nu weet had ik dat zeker wel gedaan, vandaar ook dat ik jou dat zo sterk aanraad.

Gelukkig had ik 1 vriendin die veel heeft betekent voor me in die tijden, die heeft de aanzet gegeven tot weggaan. Ik zal dat nooit vergeten en ook al heb ik geen kontakt meer met haar, ze blijft een van de belangrijkste mensen in mijn leven.

Ik vertel dit om duidelijk te maken dat er uiteindelijk niet zo heel veel hulp nodig is om weg te komen..Je hebt geen legers nodig en geen volkstammen met mensen die een barriere vormen tussen jou en hem. Het gaat uiteindelijk om het zetten van 1 stap, maar die moet jij nemen. Dat is de ultieme eenzaamheid van ieder mens waar ik het al eerder eens over had. Niemand mag en kan die beslissing voor je nemen. Wat wel kan is dat mensen voor je klaarstaan op het moment dat je deze stap neemt...


Je schrijft dat je altijd veel vrienden hebt gehad en dat hij ervoor heeft gezorgd dat er nog een paar mensen over zijn waar je nauwelijks een band mee hebt. Ik denk te weten dat dit nou net de mensen zijn die niet zo dicht bij je stonden. Daarmee dus niet een echte bedreiging vormen voor hem, vandaar dat hij dit oogluikend toelaat. Mocht je met een van hen toch closer worden, dan zal hij ook daar een stokje voor steken!
Erg hoor om zo geisoleerd te leven, terwijl het niets te maken heeft met een keus die jijzelf gemaakt hebt....

Vrouw, ik schrik een beetje van wat je schrijft over je kinderen die niet beter weten als ze zo opgroeien..Volgens mij zeg je dat wel en geloof je het zelf niet eens?
Je hebt verteld dat je zelf een erg moeilijke jeugd hebt gehad. Dat betekent voor mij dat er dingen waren die er niet hoorden te zijn, en zaken die wel nodig waren heb je moeten misen..Klopt dit een beetje ?
Maar ...betekent dat dan dat hetgeen je niet had en kreeg, je niet miste... Dat spreekt elkaar al tegen toch?? En, als je nu eens terug denkt, heb je dat toen al niet gemist?
Het is nl niet zo dat als we iets niet krijgen we het dus ook niet missen.
Als wij hier in Nederland Sinterklaas vieren ( doen jullie in Belgie ook toch?) en we kregen niets of erg wienig en dan de volgende dag naar school gingen waar alle kinderen van alles mee hadden en vertelden over de kado's die ze hadden gekregen en hoe gezellig het was, dan stak dat toch. Zeker toen we nog klein waren en niet beter wisten als dat de goede man echt was... hoe vaak we niet hebben gedacht dat wij slecht waren omdat we niets kregen..het moest wel heel erg zijn met ons!
Of als we meemaakten dat kinderen jarig waren en tracteerden op school en uitnodigingen uitdeelden voor hun feestje.... je kon wel door de grond zakken omdat jij daar niet bij was omdat je altijd de uitzondering was in de klas...
Dit zijn maar voorbeelden en je hebt er zelf vast ook heel veel..

Ik begrijp dat je jezelf dit soort dingen probeert wijs te maken, dat is niet meer dan logisch in de gegeven situatie...
Toch he.. als ik het voor het kiezen zou hebben dan had ik ook gewild dat mensen om me heen me uit dit soort ideeen weg zouden halen.

Je blijft ook zeggen, lieve Tureluut, dat hij zich zo lief gedraagt.....Ondertussen dreigt hij wel met je kinderen te vermoorden en jou erbij.... Vind je dat echt lief???
Ik weet dat je totaal verknipt kunt raken in een situatie als waar jij in zit, daarom zeg ik deze dingen tegen je..om nog enigzins tegenwicht te geven. Hij is je aan het hersenspoelen. Dat is ook de reden dat deze mensen je proberen te isoleren.. Dan is er niemand meer die je wakker kan houden en stukje bij beetje nemen ze je alles af, zelfs je vermogen nog helder te denken. Zelfs dreigen met moord gaan we lief vinden en geven er een draai aan om dat te kunnen. Liefde is niet geweldadig, niet agressief, niet dreigend, niet moordend, niet zin door drijven, niet manipuleren..etc....
Het hoort bij overleven Tureluut en ik gun het je zo dat er een moment komt dat je kunt gaan leven....dat is zo heel iets anders......

Ik hoop dat je hier weer iets aan zult hebben en nogmaals sorry dat ik dacht dat ik al geschreven had aan je...zal beter opletten in het vervolg!!

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: zo werwarrend

Berichtdoor Fallie op za 19 jun 2010 19:22

Tuurleluut,

Ik lees nu jou schrijven. Ik was een tijdje niet aanwezig op het forum. Dit omdat ik het zelf even te kwaad had met dingen.

maar ik lees je schrijven en ik denk en zeg je precies hetzelfde als wat Mea zegt.

Haar raad is oprecht en de beste raad die je in je leven kankrijgen.

Met deze man krijg je geen toekomst. Wat Mea zegt heel voorzichtig dingen gaan regelen hulp zoeken en weggaan. Het feit dat hij het huis op zn naam heeft vind jij niet erg. Nee natuurlijk vind jij dat niet erg, omdat jij niet op macht en geld belust bent.

maar ondertussen zorgt hij ervoor dat je geen enkel recht hebt en hij met je kan doen wat ie wil. Hij kan je als hij het wil b.v. snachts uit huis zetten, gewoon omdat je misschien tegen hem ingegaan bent. Hij kan lief zijn zeg je. Maar het is mij uit je verhaal duidelijk dat als jou man lief is hij dat niet doet om jou te plezieren, maar omdat ie jou op die manier onder de duim kan houden. snap je t? Als hij alleen maar dat dreigen deed en werkelijk nooit even aardig zou zijn dan zou je al weg zijn en dat is de sluwheid. (sluwheid niet te verwarren met slimheid he)

Als ie lief is na dat dreigen dan ljkt t net alsof je in de hemel zit he? Juist na dreigen is dat een dubbel fijn gevoel, nog fijner dan dat je man altijd lief tegen je zou zijn. Het verschil is zo groot en dat maakt dat je bij hem wil blijven. Je raakt verslaafd aan die momenten dat hij lief doet (maar t beslist niet is)
Net als drugs. Je snakt naar de drugs als je ze niet hebt en als jeje ze eindeljik weer hebt dan voel je je weer hemels. JIj hebt dat met deze man. Als ie weer lief is krijg jij je drugs (zijn "liefde"0 en voel jeje weer hemels) Snap je hoe het werkt?
En ik kan je verzekeren dat je man precies weet waarom hij af en toe lief moet doen tegen je.
Er is maar eenmanier om af te kicken en dat is ver weg van deze man en liefst zo snel mogelijk en zo anoniem mogelijk. Dat kan alleen met hulp.

Je leven wordt een grote puinhoop kan ik je voorspellen als je bij hem bljift. Je kinderen gaan jou verwijten en niet hem kan ik je voorspellen. Dit omdat ik dat zelf heb moeten ontdekken. Als ik had geweten wat ik nu weet dan wist ik t wel wegwezen. Het is zelfs niet ondenkbaar en ik denk eigenlijk dat dat gaat gebeuren dat hij de kinderen tegen je op gaat zetten ( zelfs als je op dat moment nog bij hem bent) je kinderen gaat hersens[poelen zonder dat jij ook maar iets in de gaten hebt. Totodat het je alsnog teveel wordt dan ga je , maar je kinderen zijn al bewerkt door hem.

Maar als je tegengas geeft op een gegeven moment en dan ben je te laat. Dat is mij gebeurd 30 jaar hel. Langzamerhand werd t steeds een beetje erger en erger en erger. Totodat. En dan blijf je net als ik het je hele leven meesplepen en ik kan je zeggen ik wou dat ik nog in jouw situatie zat en mnleven kon terugdraaien. Maar nee ik moet mn leven met alle pijn van dien leven. Maar heel oud hoeft van mij niet.

Meid maak dat je weg komt en ga voor jezelf zorgen en voor je kinderen. Ik schat als je drie jaar verder bent je zegt dit is het beste wat ik ooit heb kunnen doen.

Want die tijd heb je zeker nodig om van hem af te kicken en afkicken kan alleen net als bij drugs ver uit de buurt blijven en geen contact op geen enkele manier anders lukt het je niet kan ik je zeggeb

Ik hoop dat je hierr goed over na gaat denken en wens je heeeeel erg veeel sterkte

vriendelijke groet van Fallie
Avatar gebruiker
Fallie
 
Berichten: 49
Geregistreerd: zo 02 mei 2010 14:33

VorigeVolgende

Keer terug naar relaties met psychopathie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 4 gasten