Free Website Templatesphpbb3 styles

welkom Vera,

Heb je een relatie met iemand die psychopathie heeft.; Man, vrouw, vriend, vriendin maar ook bv een collega dan kun je hier je verhaal vertellen. Met elkaar zullen we steeds beter leren begrijpen hoe met deze stoornis om te gaan.

Moderator: faith

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Roos op vr 10 jun 2011 12:36

Hoi Vera,

Ik weet wat je doormaakt, aangezien mij hetzelfde gebeurt en iedere keer opnieuw.

Voor mezelf heb ik nu besloten om bij Jeugdzorg, AMK en de rechtbank in ieder geval rustig en beschaafd te blijven. Laat hem uitpraten en als jij aan het woord bent vraag dan ook beleefd of jij ook de mogelijkheid mag hebben om uit te praten.

Kom niet met voorvallen aan die je niet kunt bewijzen. Ook ik heb geen boodschappen kunnen doen omdat meneer met zijn vriendinnetjes snoepreisjes maakte en mijn pas had doorgeknipt. Dit kan ik bewijzen. Mijn vriendinnen kwamen ons boodschappen brengen en gaven/leenden me soms wat geld zodat de kinderen en ik te eten hadden. Als je P in de rechtzaal liegt of draait kun je zeggen dat is zijn waarheid maae de werkelijkheid helaas heel anders is.

Hoe moeilijk het ook is, Vera, blijf altijd rustig. Probeer van te voren te bedenken wat hij eventueel aan kan voeren. In mijn geval blijkt het eigenlijk heel makkelijk te zijn. Overal waar hij mij van beschuldigd doet hij namelijk zelf.
Zo kreeg ik ook het verwijt dat ik 's nachts de kinderen alleen liet. Dat deed hij en kon ik heel makkelijk weerleggen. Ik moest opvang voor de kinderen regelen (als ik werk) omdat meneer de bloemetjes ging buitenzetten. Allemaal te bewijzen. Dit heb ik heel rustig kunnen zeggen en hij kon er niets tegenin brengen.

Ik wens je heel veel sterkte,
Roos
Avatar gebruiker
Roos
 
Berichten: 289
Geregistreerd: wo 16 maart 2011 18:02

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Veraa op vr 17 jun 2011 21:01

Hoi Roos,

Ik heb zelf weinig bewijs. Ik weet zo ongeveer welke beschuldigingen hij gaat aanvoeren. Het grappige is dat hij mij ook beschuldigt van dingen die hij zelf doet. En daar komt hij gewoon mee weg. Ik heb geen bewijs dat ik die dingen niet heb gedaan. Ik kan het dus niet weerleggen. Mensen denken toch vaak "waar rook is, is vuur". Aan de andere kant kan hij niet bewijzen dat ik die dingen wel heb gedaan.

Rustig blijven is inderdaad het enige dat helpt. We spreken alles via de mail af. Wat niet via de mail gaat, verdraait hij, dus dat doen we niet meer. Nu heeft hij een hulporganisatie gebeld met de vraag of ze willen medieren zodat niet alles via de mail gaat (want hij maakt zich zo'n zorgen om ons kindje, dit is zo schadelijk voor volgens mijn ex).

Ik heb gezegd tegen de mediater dat ik er over na zou denken. Ik ga dit waarschijnlijk wel doen, al is het alleen maar om te kijken of ik de hele tijd rustig kan blijven, en de juiste dingen kan zeggen. Dan heb ik al een oefenmoment voordat de rechtszaak plaatsvindt.

Bedankt voor de tip trouwens, om te vragen of je zelf mag uitpraten. Eigenlijk simpel, maar het zorgt ervoor dat je wordt gehoord. En het is iets wat ik niet zo snel zou vragen.

Groetjes van vera
Avatar gebruiker
Veraa
 

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Roos op za 18 jun 2011 17:16

Hoi Vera,

Het is goed dat je ziet dat waar hij jou van beschuldigd, hij zelf vervolgens doet. Je hebt dan wel geen bewijzen maar je kunt je zo wel beter voorbereiden/verweren/rustig blijven. Mij heeft het enorm geholpen om de dingen te zien zoals ze zijn. Tijdens de 1e rechtzaak was ik volkomen verbijsterd en lamgeslagen door zijn leugens. Dat overkomt me niet meer, omdat ik nu toch wel weet waar hij mee gaat komen. Goed luisteren en je weet waar hij zelf mee bezig is.

Als je hem gewoon uit laat praten en rustig en beleefd blijft kun je vervolgens ook vriendelijk verzoeken of jij ook mag uitpraten. Dat werkt echt. Ik voelde me alleen al door dat gegeven een stuk sterker.

Heel veel sterkte,
Roos
Avatar gebruiker
Roos
 
Berichten: 289
Geregistreerd: wo 16 maart 2011 18:02

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Veraa op zo 19 jun 2011 13:45

Hoi allemaal,

Ik wil even wat van me afschrijven. Zelf ben ik op het moment voor het eerst sinds maanden werkelijk woedend op mijn ex. Ik heb nachtmerries gehad, hem na twee glazen alcohol samen met mijn vriendin helemaal verrot gescholden (en zelfs dan kon ik nog niet zulke erge scheldwoorden uit mijn mond krijgen als hij). Dat was niet helend, helaas. Ik ben nog steeds kwaad. En dat op vaderdag.

Wat er namelijk gebeurde was het volgende: afgelopen week barstte mijn kindje in huilen uit... Zijn papa had hem/haar verteld dat alles kapot zou gaan als hij niet tegen zijn juf zou vertellen dat hij papa de liefste vond. Hij maakte zich zo'n zorgen.

Ik heb hem/haar verteld dat altijd alles goed komt, dat hij/zij tegen de juf mag vertellen wat hij/zij wil en dat mama van hem/haar houdt en dat papa's dat niet horen te zeggen. Ik heb nooit iets vervelend over mijn ex gezegd waar mijn kind bij was, maar ik vond dat ik deze keer moest zeggen dat het gedrag van papa niet juist was.
Ik wilde de pijn en verbazing die mijn kindje hierom voelde erkennen. Ik heb in mijn relatie met mijn ex diezelfde pijn en verbazing gevoeld. Steun dat je die dingen goed voelt is erg belangrijk, en bij wie kan mijn kind anders terecht? Wat vinden jullie daarvan? Mag je in zo'n situatie zeggen dat bepaald gedrag van papa niet juist is? Of zijn er andere manieren om daar mee om te gaan zonder dat je tussen de relatie van je kind en de vader komt? Ik vond het trouwens ook een goed idee om mijn kind te laten praten met een psycholoog, maar vraag me af of hij/zij daar te jong voor is (rond de 5 jaar). Zou ik dit aan de juffrouw moeten vertellen? Of niet. Ik ben geneigd van niet, maar mijn vriendin zegt dat ik dat wel moet doen.

De psychologische mishandeling gaat nu verder met mijn kind. Dat ik hem daar naar toe moet laten gaan, terwijl mijn ex dezelfde vieze psychologische spelletjes speelt met mijn kind als met mij, dat doet me zo ontzettend zeer! En hij/zij (ik wil geslacht niet vertellen voor herkenbaarheid) is nog zo jong. Ik heb zelf zo'n mooie, onbezorgde jeugd gehad, en dat kan ik mijn kind niet geven. Die pijn is het ergst van allemaal, dat ik hem/haar niet datgene kan geven wat ik zelf heb gehad, twee ouders die het beste voor hebben met hun kind. Geen benul had ik als kind van het bestaan van zulke nare mensen, en die van mij moet het al zo vroeg leren. Net als de kinderen van Roos. Hoe zouden ze zijn opgegroeid zonder zo'n rat als vader? Zou het leven hen dan minder hebben getekend, zouden ze dingen anders doen, anders reageren? Ik zie ook wel eens posts van mensen met een ouder als psychopaat, zij zijn voor hun leven getekend. Hoe zouden zij willen dat een ouder reageert op de bizarre acties van de andere ouder?

Dat het vervelende ventje mij probeert te grazen nemen, daar kan ik zo langzamerhand wel mee omgaan. Ik ga verder met mijn leven, hij gaat ook verder met mijn leven. Prima. Maar dat hij nu al mijn kind begint te treiteren, dat maakt mij zo verschrikkelijk boos! Ik kan op het moment ook geen kant op met die woede. Je wil niet weten hoe ik mijn computer aan het mishandelen ben op dit moment. Elke toets wordt zowat het toetsenbord ingehamerd! Ik ga zo een kopje thee drinken. Misschien wel drie. Een aantal keer diep ademhalen. Morgen weer lekker sporten, dat helpt me ook.

Het houdt gewoon niet op met die gast. Waarom begint hij niet gewoon een andere hobby? Ik kan me voorstellen dat je bijna blij wordt dat hij een andere slachtoffer vindt, hoe sneu dat dan ook is voor die meid.

Groetjes van Vera
Avatar gebruiker
Veraa
 

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Mea op ma 20 jun 2011 09:14

Hallo Vera,

Wat een toestand he en wat zielig voor de kinderen die hier de dupe van zijn!! Ik ken p's die dan nog glashard beweren dat ze beslist niet willen dat de kinderen 'ertussen' zouden staan, en dan ondertussen dus dit soot praktijken laten zien. Om gek van te worden.

Goed, ik zal je een ervaring van mezelf vertellen als illustratie voor hetgeen ik zeggen wil.
Ooit na mijn scheiding heb ik mij voorgenomen dat ik zeker niet de fouten wilde maken die er bij mij als kind gemaakt zijn, Dus, geen gestook naar de vader van mijn kind! Ik lag overhoop met de man maar dat moest los staan van zijn relatie met mijn zoon. Bovendien redeneerde ik; Ik heb ruzie met die man mijn zoon niet! Goed, alles dus peace en vree in mijn hoofd.
Hoe ik ook mijn best heb gedaan te overleggen en te redeneren naar die man toe; hij bleef op zeer grove manier mijn kind opstoken tegen mij. Nu is mijn kind ook nog een uitgesproken vaderskind geweest altijd ( nog en nu weet ik dus ook dat hij psychopaat is)
Op een gegeven moment is dat geescaleerd, dat was bijna 5 jaar na de scheiding.
Mijn zoon was ondertussen onder behandeling bij een goede kinderpsycholoog.
Ten einde raad heb ik deze psycholoog om advies gevraagd omdat ik het niet meer aan kon; Ik kwam steeds met de zwarte piet in handen te staan, en dat terwijl het kind toch al onhandelbaar was en ik hem (vader) de kroon nog steeds niet van zijn hoofd wilde stoten.
Nu bleek dat die psycholoog al ik weet niet hoe lang zat te wacten op deze vraag van mij en al een boekje had klaar liggen om aan mij te geven om te lezen.

De uitleg die ik kreeg was als volgt;

Kinderen zijn altijd loyaal naar de ouders en kinderen zien geen nuances; denken zwart- wit.
Dat zijn de twee hoofd gegevens waar we mee van doen hebben.
Als een kind door een van de ouders steeds slechte dingen hoort over de ander ouder dan gelooft het kind deze verhalen, het is tenslotte loyaal aan de ouder die dit verteld. Het kind gaat het op een of andere manier voor zich zelf wel na... door je te observeren of door gewoon vragen te stellen. Komt daar geen antwoord op of niet naar tevredenheid of het kind is dwars en boos dan zal dit op niet zo'n fraaie manier naar buiten komen.
Doordat ik geen verkeerd woord over die vader wilde zeggen is er een totaal scheef beeld gegroeid; Immers het kind denkt zwart-wit; iemand is goed of fout,
Als papa zegt dat mama fout is en mama gaat dit niet uitleggen dan is mama dus idd fout. Als papa zegt dat hij altijd de goede dingen doet en mama spreekt dat niet tegen dan is dat dus zo. Het gevolg; Ja raad maar! Idd geen land meer te bezeilen met dit kind en als ie al niet ongelooflijk moelijk was dan had hij het wel geworden door dit soort toestanden!

De psycholoog heeft me dus uitgelegd dat er best wel wat tegenwicht mag zijn. Het is idd niet de bedoeling dat je mee gaat stoken. Dat zou voor het kind absoluut geen goed doen. Wel mag je het een en ander vertellen aan het kind om zaken recht te trekken en uit te leggen dat de zienswijze van de ene persoon nog niet bepaald dat iets zo is. Dit kun je doen met kinderen vanaf zeg de kleuterschool door voorbeelden te nemen uit hun eigen belevingswereld.

Wat betreft de school; Ik heb altijd gezorgd dat de school op de hoogte was van hetgeen het kind bezig houdt; Ze brengen uren per dag door in de klas en bij de leerkracht. Deze mensen zien wel het gedrag maar niet de bijpassende oorzaak. Willen ze nu dat gedrag niet verkeerd interpreteren dan moeten ze toch weten wat er speelt; Na 3 keer waarschuwen dat het kind op moet letten gaat het de juf of meester best vervelen en zal wat scherper naar het kind reageren. Als deze leerkracht weet wat er gaande is en wat het kind bezig houdt dan kan daar rekening mee gehouden worden. Het kind krijgt wat meer een op een aandacht, een extra aai over de bol of krijgt wat meer de ruimte.
Bovendien; Je zorgt er dan voor dat er allerlei mensen op de hoogte blijven van wat er gaande is en wie weet wanneer dat weer van pas komt?!

Wat die boosheid betreft. Toen je dat beschreef voelde ik het zelf weer even.... deze enorme, gigantische woede die je dan in je voelt in combinatie met een bepaald soort machteloosheid is slopend op den duur. Doe dus iets met die woede!!! Laat het niet je leven bepalen of je lichaam besmetten. Ga iets doen dat actie vraagt en doe dat met die woede in gedachte. Als je tennist; sla die bal met een rotklap de andere kant op maar de het scheldend en tierend ( in je hoofd, arme tegenstander die niet weet wat er aan de hand is!!) Als je zwemt; ga heel hard en lang zwemmen en weer met die woede in gedachte!
Natuurlijk is het zo dat je niet altijd een sport bij de hand hebt; als je kinderen er zijn en je wilt van die woede af; zet muziek hard en ga dansen en springen met de kinderen, ga lopen of fietsen, stofzuigen ; hoe dan ook zorg dat je ie woede uit je lijf werkt.
Door op deze manier vorm te geven aan die woede zorg je ervoor dat het niet weggestopt wordt waar het zich kan wreken op jou; in je eigen lichaam waar het op den duur voor klachten gaat zorgen.


Hoe is het nu met de woede???

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Mea op ma 20 jun 2011 09:47

Hallo Vera,

Nog even dit; Ik heb bij je laatste bercht je schermnaam veranderd. Niks erg hoor, doe ik graag voor je, maar ik wil even kortsluiten met je of dit de bedoeling idd is. Je ondertekent de ene keer met Vera en de andere keer met een andere naam. Het kan, in het heetst van de strijd best zijn dat je je vergist, kan ook zijn dat het ok is en ik domweg die naam steeds weghaal terwijl jij iets hebt van ga weg raar mens, waar bemoei je je mee!

Laat me even weten ok.

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Veraa op za 16 jul 2011 22:29

Hoi Mea,

Bedankt dat je m'n schermnaam hebt veranderd, ik moet even beter op letten. Ik noem mij soms ook veraa, maar alleen omdat ik mijn wachtwoord soms kwijt ben, en dan is het makkelijker om met veraa ipv vera te reageren dan helemaal opnieuw in te loggen.
Als ik een andere naam gebruik, dan is dat waarschijnlijk mijn echte, en dan is het maar goed dat je die weghaalt.

Het is al een tijdje terug dat ik heb gereageerd. Ik moet soms even de bizarre wereld van mijn ex opzij zetten, zodat ik in mijn hoofd ruimte kan maken voor mijn toekomst. Dit forum hoort in die zin bij mijn verleden, iets waar ik soms liever niet mee bezig wil zijn, maar wat noodzakelijk is.

De woede over mijn ex is nu grotendeels weg. Ik heb veel drukte om me heen om die negatieve woedende gedachten weg te halen. Daarnaast doe ik ook aan een sport met een bal. Stel je voor dat je ex de bal is, en je mept het ding alle kanten op! Inderdaad vragen mijn tegenstanders zich soms af waar die enorme 'mepkracht' vandaan komt. Woede kan veel kracht losmaken, en die moet op acceptabele manier worden vrijgelaten.

Het kan best zijn dat ik zo weer boos op hem wordt, als hij weer iets doet dat mijn kind raakt. Ik merk wel dat hoe verder hij gaat, hoe harder ik wordt. Steeds minder raakt me, en ik wordt steeds ongevoeliger voor zijn ettergedrag. Ik richt me op wat ik wil met mijn zoon en daar ga ik voor. Ik probeer hem zoveel mogelijk te negeren, en zoveel mogelijk om hem heen te regelen. Hij kan hoog en laag springen, lief doen of dreigen, bij mij bereikt hij niet zoveel meer. We moeten ook de rechtszaak natuurlijk nog hebben, daarom kan hij nu natuurlijk niet te veel maken, zo slim is hij dan weer wel.

Ik merk dat ik boos wordt van die enorme onmacht die ik op zo'n moment voel. Het is een situatie die ik verschrikkelijk vond, maar waar ik in die tijd voor mijn gevoel helemaal niets aan kon doen. Ik heb besloten om op elke opmerking die ik van mijn kind krijg over hoe 'slecht' ik volgens papa ben te reageren met "nu ben je bij mama, we gaan iets leuks doen". Bovendien helpt mijn familie mij door te laten zien dat ze mij lief vinden wanneer mijn zoon erbij is. Het lijkt er wel op dat dit helpt, maar ik weet natuurlijk niet hoe dat over een aantal jaar gaat.

Van dat verhaal over zwart-wit, daar herken ik wel wat in. Je wil vader niet afvallen, dus hij blijft goed, met als gevolg dat ik als enige slecht wordt afgeschilderd. Mijn kind probeert daarin te schipperen: volgens hem zijn dieven lief. Omdat zijn mama de hele wereld had kapot gemaakt, vertelde hij dat het helemaal niet erg dat de wereld kapot was, want hij hield toch niet van de wereld. Dat is gewoon sneu. Dus ik vertel hem hoeveel ik van hem en de wereld houdt, en dat dieven toch echt niet goed zijn. En dan doe ik iets leuks met hem.

Het is typisch hoe ze inderdaad de mond vol hebben van hoe goed ze het voor hebben met de mensheid, terwijl ze niets liever doen dan intimideren en winnen. Mijn ex doet me soms denken aan zo'n sekte leider, de mond vol van goedheid en ondertussen alleen maar bezig zijn met het vergaren van macht door intimidatie en mooi praatjes.

Ik heb zelf nog niets verteld tegen de juf, ik ben er nog steeds niet over uit of ik haar erbij moet betrekken of niet. Op zich staat ze neutraal in de hele situatie, en eigenlijk vind ik dat wel fijn. Ik denk dat het ook goed is voor mijn kind dat de juf er neutraal in staat. Ik heb ooit wel een deel verteld, en misschien dat ik straks bij het nieuwe schooljaar nog wel het een en ander vertel, maar nu nog niet. Ik ben bang dat ik het strijdveld vergroot, en dat dit misschien niet goed is voor mijn kind. Aan de andere kant heb je ook wel gelijk dat de juf moet weten wat er aan de hand is. Ik ben alleen al zo vaak niet gelooft dat ik er wat huiverig voor ben om mijn kant van het verhaal te doen.


groetjes van Vera
Avatar gebruiker
Veraa
 

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Mea op zo 17 jul 2011 18:31

Hallo Vera,

Even over de ww's die we vergeten. Ik heb dat ook en heb dat opgelost door een map bij documenten te hebben waar alle wachtwoorden in staan. Ook bij mijn mailadres heb ik een map waar ik mijn ww's bewaar die ik nodig heb voor inloggen op diverse sites. Op deze manier is het altijd snel achterhaalbaar welke ww waar gebruikt moet worden. Misschien heb je er wat aan.

Het is heel goed om je te focussen op andere dingen in het leven. Soms is het nodig intensief bezig te zijn met het gebeuren rond psychopathie maar als het even niet hoeft is dat zeker prettig te noemen. Weg stoppen heeft geen enkele zin maar er te veel mee bezig zijn zodat je niet meer toekomt aan andere zaken is natuurlijk weer het andere uiterste.
Ik vermoed dat het voor iedereen anders is en voelt en ieder zal dan ook zelf bepalen wat goed is op zijn tijd.
Geneer je niet dat je alleen komt als het nodig is en je ei even gelegd moet worden. Het is heel erg fijn als mensen er ook voor andere hier kunnen zijn maar het is geen must. De een kan dat makkelijker als de ander en is daar ook handiger in. Het is ook fijn als mensen terug blijven komen terwijl ze zelf al behoorlijk verder zijn in hun proces om anderen te ondersteunen maar ik ben me er van bewust dat dit niet voor iedereen haalbaar is.

Gaaf dat je die sport hebt en je daarin flink kunt uitleven. Ik zie het filmpje voor mijn ogen en kon het niet helpen; schoot wel even in de lach. Je bent een geducht tegenstander!!
Het is heel goed dat je de negatieve emoties op die manier tot uitdrukking brengt en het zal zeker opluchten en ook nog voorkomen dat die emotie op de verkeerde manier en tegen de verkeerde persoon geuit wordt.
Pure wist halen is dat!!

Wat goed van je dat je opmerkt dat je steeds ongevoeliger wordt voor het gedrag van je ex. Let er aub wel op dat dit ongevoelig worden zich niet doorzet naar andere gebieden in je leven. Dat kan nl wel gebeuren en kan niet de bedoeling zijn. Zo neutraal mogelijk gedrag is het motto als je dan echt het contact met de p moet onderhouden. Zo niet is en blijft het motto; No contact!
Dat neutrale gedrag moet zich dan uiten in taal, gezichtsuidrukking, lichaamshouding, bewegingen, oog contact ( of gebrek aan) en je manier van ademhaling, alles is dan belangrijk en alles telt!
Heel lastig aan te leren maar als je het kunstje eenmaal kent dan heb je er dik profijt van.

Heel slim ook dat je zegt dat je boos wordt over je eigen onmacht. Dat betekent dat je hebt geleerd in de spiegel te kijken. Je kunt hem niet veranderen maar wel jezelf en je eigen gedrag.
Woede is goed!
Kllinkt vreemd want dat is tegenovergesteld van wat we geleerd hebben maar ik bedoel ermee te zeggen dat onmacht precies dat is wat het zegt; onmacht, je kunt niets meer, ziet geen mogelijkheden meer en bent lamgeslagen. Met onmacht kun je niets!
Woede is energie en met energie kun je van alles. Energie kun je ombuigen en kanaliseren. Je kunt het gebruiken naar eigen keus en inzicht. Naturlijk kan woede destructief zijn maar het kan ook andersom; positief gebruikt worden.
Die energie kun je aanpakken en gaan werken aan eigen kracht en je kunt je leven er door verbeteren door die energie te gebruiken om veranderingen door te voeren.
We zijn vaak bezig energie om te buigen, zeker als je kinderen hebt of een partner die vaak chagerijnig is of boos; je probeert ze dan af te leiden en dat is ook gebruik maken van de energie die er is en het omkeren naar iets dat positief is.

Heel treffend dat je de vergelijking legt met een sekteleider. Ooit ben ik een tekst tegen gekomen over wat de eigenschappen moeten zijn van een sekteleider en de vergelijking met een psychopaat zijn minstens ongelooflijk te noemen. Jammer genoeg kan ik die tekst nergens meer vinden want ik had zeker een hoofdstuk op ons forum er aan willen wijden.

Wat betreft de juf. Wellicht is het zo dat het nu niet zo nodig is haar in te lichten. Ik vermoed dat je dat dan wel al had gedaan. Er kan echter een moment komen dat je het wel echt nodig vindt dit te doen, misschien is dan van te voren erover nadenken wat je wel en niet wilt vertellen een goede voorbereiding?
Hoe dan ook, mensen om je heen zullen er allemaal verschilend over denken en hun eigen redenen hebben. Wat belangrijk is, is dat jij dicht bij jezelf blijft en doet wat jij goed acht. Iedere situatie is anders en degene die echt alle informatie heeft ben jij. Daarbij komt dan ook nog eens dat je te maken hebt met mensen die allemaal verschillend zijn en eigen ideeen hebben over waarden en normen en ook daar ben jij degene die de spil is in het gebeuren.
Iedereen mag adviseren maar jij bepaald.

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Veraa op zo 04 dec 2011 00:23

Hallo,

Het is al weer een tijdje geleden dat ik heb gepost. Ik heb zelf een vrij druk leven op het moment. Weinig tijd, maar vooral gevuld met veel leuke dingen. Werk, vrienden en familie. In het weekend zie ik mijn zoon. Binnenkort komt er uitspraak van de rechter bij wie mijn zoon blijft. Daarvoor hebben we nog mediation.

Ik vertel nog wel een keer hoe dat gaat. Waarschijnlijk een bak ellende, voor de tijd op van de zenuwen, en na de tijd huilen. Maar zodra ik hem zie sta ik erg stevig met mijn voeten op de grond en mijn schouders recht. Dat deden alle sterke vrouwen in mijn familie, en ik doe ze na. Schouders recht, kijk naast zijn lege ogen, hoofd omhoog en zeggen wat je wilt, en dit herhalen, desnoods keer op keer. In het begin huilde ik nog wel eens terwijl ik met hem praatte, en dan zag ik zijn ogen naar mijn tranen gaan, en dan kwam dat enge glimlachje van hem. Gelukkig ben ik nu al weer een stuk nuchterder, de tranen komen niet meer zo snel.

Ik ben er niet bang meer voor. Ik weet nu zo langzamerhand hoe ik hem aan kan. Eigenlijk is het heel simpel. Alles wat hij zegt spiegelen. Als hij zegt dat ik het huis liet verslonzen, dan zeg ik dat het niet anders kan met zo´n sloddervos als hij in huis. Daarnaast hamer ik continu op zijn verantwoordelijkheid. Elke beschuldiging kaats ik direct terug. Op die manier werd hij laatst met meerdere getuigen woedend. Hij kon mij niet bij de keel grijpen, want getuigen. Hij plofte bijna, wist zich geen houding. Hij liep heen en weer, beschuldigingen uitend, terwijl ik ze heel nuchter allemaal terugkaatste. Gelukkig was onze zoon er niet bij. Vloekend en al liep hij weg, ondertussen stak hij meerdere malen zijn tong naar me uit.

Later kreeg ik een boze mail van hem dat ik mijn zoon nooit mocht slaan en mishandelen, dat hij dat allemaal bij de raad van de kinderbescherming neerlegde. Hij doet maar. Hij kiest wat hij zegt, dat is zijn verantwoordelijkheid.

In het begin was ik zo bang dat niemand mij geloofde. Ik ben weggegaan, en alle moeders keken mij met argwaan aan wanneer ik naar de school ging van mijn zoon. (zo voelde dat voor mij, althans). Nu, bijna een jaar verder nadat ik ben weggegaan merk ik dat de moeders mij heel anders benaderen. Ze zien dat ik ga voor mijn zoon, ik kom nog regelmatig op de school, ik doe er af en toe nog vrijwilligerswerk. Mijn advies dus: laat je zien. Denk niet: "iedereen kotst me uit, ik durf niet." Ga met opgeheven hoofd, want je hoeft je niet te laten beïnvloeden door de leugens van je ex. De eerste indruk van mensen kan veranderen. Mijn ex is de grote afwezige en hoewel hij nog daar woont, laat hij onze zoon ontbijten en avondeten bij de oppas. Mensen zien hem zelden bij de school, terwijl ik af en toe een praatje maak. Daarnaast heeft hij heel erg zijn best gedaan om de meest vreselijke verhalen over mij te vertellen, dat men hem niet meer zo heel serieus neemt. Hij doet er niet veel moeite meer zich te gedragen daar, want hij wil toch verhuizen.

En van mij krijgt iedereen te horen wat een geweldige vader hij is. Ik heb wel verteld dat hij moeite heeft met het links laten liggen van mooie, dure spullen. Ook heb ik verteld dat ik alles via de mail wil hebben, zodat er niets kan worden verdraaid, en dat hierdoor de communicatie goed verloopt. Maar verder is hij een fantastische vader, die het beste voor heeft met zijn zoon. Het heeft trouwens ook wel even geduurd voordat ik zover was dat ik dit uit m'n strot kon krijgen, maar het heeft naar mijn idee wel effect op de mensen met wie je praat. Gelukkig mag ik hier op dit forum de ellende vertellen.

We zien wel hoe het loopt. Hij heeft laatst mijn zoon ongeoorloofd bij zich gehouden, ik kon hem niet meenemen. Ik denk dat hij paniek gedrag vertoont omdat ik hem continu bij de benen heb. Hij heeft geen vat op mij, en hij wordt woedend terwijl ik elke keer rustig blijf. Voor en na de confrontatie met hem ben ik uren van slag. Maar dat hoeft hij niet te weten. Bedreigt hij mij, dan denk ik eraan hoe hij zijn tong naar me uitstak als een kleuter. Gelukkig bracht hij onze zoon een dag later nog. Hij wist dat hij het zo vlak voor de rechtszaak niet kon maken om onze zoon langer bij zich te houden. Verschrikkelijk vond ik wat hij deed. Ik was alleen al kwaad dat hij het voor elkaar had gekregen dat ik weer een hele dag aan het janken was. Ik was kwaad op mezelf dat ik me weer liet raken. Ik erg mijn best gedaan om een natuurramp te visualiseren.

Stel er was een storm geweest waardoor het levensgevaarlijk was om mijn zoon op te halen, en ik had hem daardoor een dag later, dan was dat niet erg, dan kon ik daar niets aan doen. Om de boosheid kwijt te raken probeerde ik mijn ex dus te visualiseren als zo'n natuurramp. Meestal werkt dat wel bij mij, maar deze keer niet, ik werd er alleen maar bozer van. Een mens die willens en wetens dwars tegen alle regels ingaat, gewoon omdat meneer daar zin in heeft, en vindt dat hij daar recht op heeft!

Ik hoop dat het niet vaker gebeurt, Ik heb al wel maatregelen genomen zodat dit in de meeste gevallen niet vaker kan gebeuren. Bijvoorbeeld het ophalen van school ipv bij mijn ex. Mocht hij dit echt vaker doen, dan koop ik een tent en die zet ik voor zijn grote vrijstaande huis neer zodat de hele buurt het kan zien. Mobiel & familie mee, zodat ik back-up heb en direct de politie kan bellen, mocht het misgaan. Ik merk wel dat mijn P niet weet wat hij moet doen als ik laat merken totaal niet bang voor hem te zijn. Doorgaans houdt hij zich aan de regels, maar een P houdt het nooit lang vol. Ik geef hem het idee ook dat het me allemaal niets kan schelen. Hij informeert me niet over het welzijn van mijn zoon? Geen probleem, is zijn keuze. Dan bel ik de oppas. Vervolgens is hij weer woedend, want ik mag van hem niet met de oppas bellen. Dan vertel ik hem op nuchtere en rustige toon dat het zijn keuze is om mij niet te informeren, dat ik dan andere wegen zoek. Dan wordt hij weer kwaad, en dan vertel ik hem dat het niet erg is dat hij kwaad wordt. Dat het gaat om wat ik vind, niet om wat hij vindt. (Dan zie ik hem al zowat ploffen, soms visualiseer ik hem dan als donald duck).

Mijn zoon heeft gelukkig nog niet zoveel problemen met mijn ex, zijn papa is geweldig en zijn mama is geen goede mama, want ik doe zijn papa vanalles aan. Vroeger vond ik dat erg,en negeerde ik dat gedrag, waardoor het erger werd. Nu reageer ik erop met een lach. Dan zeg ik "en ik stoot zeker ook zijn teen". Dan moet mijn zoon ook lachen, en vertelt hij uit zichzelf dat papa het zelf doet. Hij is nog jong, maar wordt ontzettend beïnvloed door zijn vader. Ik hoop dat het op den duur beter gaat. De relatie tussen mij en mijn zoon is wel goed (vooral omdat ik zorg dat elke dag met hem een leuke dag is). Mijn zoon scheldt ook bijna niet meer, hij ziet nu dat je zo niet met elkaar omgaat. Ik hoop dat het goed blijft gaan, maar ik ben bang dat na de uitspraak mijn ex helemaal zelf bepaalt wat hij gaat doen. Ik weet nog niet hoe ik daar mee om moet gaan, maar dat zie ik straks wel.

Nu weet ik trouwens ook weer waarom ik zo weinig post...... Ik ben al weer een hele avond bezig met het lezen van alle verhalen en het opschrijven van mij eigen verhaal. De laatste tijd lig ik om 10 uur uitgeput in bed, en nu het is al weer 12 uur geweest.... Daarnaast is het toch weer emotioneel. Ik zet mezelf liever op slot, blik op oneindig en doorgaan. Aan de ene kant effectief want zo bewaar ik mijn energie vooral voor positieve zaken, en wordt het niet opgeslokt door zorgen. Aan de andere kant moet ik soms even stilstaan, een stapje terugdoen, een avondje huilen, anders raak ik vervreemd van mezelf (klinkt misschien raar, maar zo voel ik dat). Ik weet ook niet hoe ik dat anders kan omschrijven.

Ik vind het fijn dat ik hier af en toe mijn verhaal mag doen. Het is gewoon zo'n bak met ellende als je erover na gaat denken. Ook in alle andere verhalen die ik hier lees, iedereen zit momenteel in of komt uit zijn of haar eigen privéhel. Ik wens ook iedereen veel sterkte tegen de P. Het is onvoorstelbaar dat we eigenlijk levenslang hebben. Aan de andere kant: waar je niet dood aan gaat, daar wordt je sterker van.


Met vriendelijke groet, Vera
Avatar gebruiker
Veraa
 

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Mea op zo 04 dec 2011 19:22

Hallo Vera,

Fijn om weer even een uitgebreidde up date van je te lezen.
Zo te zien gaat het idd eigenijk heel goed met je.

Je moet altijd uitkijken dat dit geen uitputtingsslag voor jezelf wordt en zo te zien heb jij daar een goed evenwicht in gevonden.
Iedere keer sta ik toch weer te kijken van de vindingrijkheid die mensen aan de dag leggen in het omgaan met dit soort situatie en dit type mensen.

Wat goed dat je je zo overeind weet te houden in zijn zicht. Dat je daarvoor en daarna en zelfs wel tijdens de confrontaties enorm emotioeel bent ziet hij niet en dat gaat hem ook echt niet aan idd. Er is veel zelfkennis en zelf- observatie nodig om dit te kunnen doen en het vergt heel erg veel energie.

Mag ik vragen wanneer die rechtzaak is? Hoe schat jij je kansen in? Heb je een goede advocaat en snapt die ook wat er aan de hand is?

Ik sta ook te kijken van je tactiek geen kwaad woord over hem te vertellen. Vaak is het juist dat zo veel mogelijk getuigen van dit soort lieden beter is, hoe zie jij dat?
Ik begrijp wel dat je dit doet, begrijp me niet verkeerd, maar vraag me meer af hoe je dat dan doet in geval je getuigen nodig zou hebben en die dan niet hebt. In tegendeel mensen zullen niet voor jou kunnen getuigen in de trand van; 'de moeder heeft dit zien aankomen er is alleen niet naar haar geluisterd'.

Wat creatief zoals je omgaat met je zoon en zijn loyaliteit naar zijn vader. Op die manier stook je niet, belast je hem zo min mogelijk maar legt wel logische verbanden voor hem!!
Mag ik vragen of dit ook veel van je vergt of is het ondertussen een soort automatisme geworden?

Hoewel ik best benieuwd ben hoe het gaat met de mensen die af en toe maar schrijven of degenen die eerst veel kwamen en nu niet meer zo veel laten horen staat voorop dat dit forum voor iedereen is die daar behoefte aan heeft. Het mooie van een forum is dat het er altijd is als het nodig is maar zich niet op een vervelende manier opdringt. Tijd maakt niet uit, al is het midden in de nacht, je weet dat er binnen korte tijd mensen zullen zijn die dit met je willen delen, geinteresseerd zijn in je verhaal en zich kunnen in leven in je emoties en ervaringen.

Ik ben heel benieuwd naar het vervolg van je ervaringen, zeker ook gezien de tactiek die je gebruikt en de komende rechtzaak.

Heel veel sterkte lieve Vera en blijf dicht bij jezelf, zoals je dat nu ook doet. Dikke duim en pluim voor jou!!

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Veraa op ma 05 dec 2011 22:54

Hoi Mea,

Bedankt voor je mooie woorden, het sterkt me. Het is fijn om te weten dat er mensen zijn die hetzelfde mee hebben gemaakt, dat we elkaar kunnen steunen met behulp van dit forum. Ik weet niet of mijn advocaat ziet wat er aan de hand is. In het begin vond ik hem veel te rustig. Totdat ik merkte dat zijn rust beter werkte dan mijn verontwaardigheid en woede. We hebben een eerste rechtszaak gehad. De rust van mijn advocaat stond toch in contrast met de beschuldigingen van mijn ex. De rechter was erg neutraal. Dat was een positieve verassing voor me, de jeugdzorg was dat bijvoorbeeld niet. Hij vond dat de raad van de kinderbescherming moest kijken. Mijn advocaat was niet ontevreden na het gesprek met de rechter. Hij schatte nu de kans in op 50 - 50 (daarvoor gaf hij aan dat ik nauwelijks kans maakte). Ik denk dat hij meer in de gaten heeft dan ik in eerste instantie dacht. Ik wilde eerst een andere advocaat kiezen, omdat ik hem veel te rustig vond. Ik wilde iemand die tegen mijn ex op kon vechten. Ik merk dat zijn rustige aanpak wel effect heeft, en ik word daar zelf ook een stuk rustiger van, meer mezelf. Ik ga niet het gevecht van mijn ex vechten. Ik probeer heel goed te kijken naar wat het beste is voor mijn zoon en naar wat ik wil, en daar ga ik voor. Wat mijn ex verder zegt en roept negeer ik (meestal).

Ook in een confrontatie waak ik ervoor om hem niet aan te kijken. Ik denk dan heel simpel. Rug recht. Voeten op grond. Belangrijkste punten herhalen en nooit in de ogen kijken. Want dan zie ik het niets, de rattigheid en de kille nietsonziendheid, zijn lachje. Daar kan echt ik woedend, bang en wanhopig van worden, dus ik kijk hem niet meer aan. Maar ik heb nog steeds geen mediation met hem gehad. Ik ben er bang voor. Of niet, ik kan hem wel aan! Ik zie wel wat er gebeurt. Ik moet nog mijn tactiek bepalen, niet bang zijn, maar goed nadenken en vooral rustig blijven.

Ik heb met de kinderbescherming een gesprek gehad, en ik heb vooral verteld over de toekomst van mijn zoon, en niet veel over het verleden. Ik wil laten zien dat het gebeurde voor een groot deel achter me ligt. Ik heb wel het een en ander vertelt, maar niet de erge dingen. Ik heb wel gezegd dat er wel meer was gebeurt, maar ben daar verder niet op ingegaan. Ik vond het gesprek zelf prettig, maar ik weet natuurlijk nog niet hoe dit nu verder gaat. Binnenkort heb ik weer een afspraak, en dan vertel ik wel wat er is gebeurt laatst. Er waren (voor het eerst) getuigen bij die geen familie van me zijn. Mijn advocaat vertelt ook op heel rustige toon dat rechters alleen maar geïrriteerd raken van familie en vrienden als getuigen. Niet doen dus. Ik moet alleen nog zorgen dat ik de emoties van het gebeurde een beetje kwijt raak, zodat ik het af kan vlakken. De meeste mensen vinden mijn verhaal toch wel bizar. In dit forum maken we allemaal hetzelfde bizarre gedrag mee. Maar ik denk dat we niet moeten vergeten dat de meeste mensen geen idee hebben dat dit daadwerkelijk bestaat. Hierdoor wordt ons verhaal niet goed begrepen. Dit betekent dat mensen het verhaal al snel afdoen als die van - een inderdaad - labiele moeder. Dat versterkt het verhaal van mijn ex weer.

De loyaliteit sterken van mijn zoon naar zijn vader vergt me nu niets meer. In het begin vond ik het soms wel moeilijk, maar uit eigen ervaring (ik heb een lieve moeder en een aparte vader) weet ik dat het belangrijk is dat je als kind wordt geaccepteerd en houdt van je familie. Dat vormt je. Ik hield als kind zielsveel van m'n pa, pas later kwamen de botsingen. Toch heb ik wel die basis van liefde gehad voor mijn beide ouders, en die basis wil ik ook aan xxxx meegegeven. Daarom probeerde ik eerst niet te reageren op beschuldigingen van mijn zoon. Echter het totaal niet reageren op de beschuldigingen van mijn ex zorgde ervoor dat mij zoon geloofde dat ik een slechte moeder was. Ik probeer nu met humor de leugens van mijn ex naar een realistisch beeld te zetten. Dat is wel moeilijk, en gaat niet vanzelf. De eerste beschuldigingen van mijn zoontje negeer ik, totdat er een goede oplossing is gevonden om het op een positieve manier om te buigen. Ik praat ook veel met familie en vrienden hierover, wat zouden zij doen. Dat negeren is soms wel moeilijk (lukt me ook niet altijd), maar het is beter om het te negeren totdat je een goede oplossing weet, want wanneer je er op in gaat bevestig je het beeld van je kind. Hier is in de psychologie best veel onderzoek naar gedaan bij politici, dat heet 'framen'. In principe gaat het erom, dat wanneer je ingaat op de ontkenning van een beschuldiging, dan herinnert iedereen zich de beschuldiging. Maar wanneer je het in een ander kader zet, dan zien mensen gewoon een ander plaatje, en niet alleen de beschuldiging. Maar framen is erg moeilijk, dat is een tactiek, dat gaat niet van nature. Ik probeer het zo goed mogelijk te doen, maar soms duurt het wel een maand van beschuldigingen voordat ik een goed voorbeeld heb gevonden (de politiek is dus geen goede keus voor mij). Het is wel zo dat wanneer je weet dat je zoekt naar een manier om ermee om te gaan, dat het dan makkelijker is om het gedrag te negeren. Gewoon omdat ik weet dat het uiteindelijk wel goed komt. ('t kan alleen even duren ;-)). De beschuldigingen worden wel minder, merk ik nu.

Trouwens, wat ik ook veel doe na een beschuldiging, en ik weet niet hoe ik daarop moet reageren is afleiden met leuke dingen. Dus alleen invoelend reageren met hmm hmm, en dan: hé, ik weet wat leuks, laten we naar de speeltuin gaan. Dit is bij mij al wel een tactiek aan het worden die steeds makkelijker gaat.

Ik ben het wel met je eens dat mensen niet kunnen zeggen dat de moeder dit niet heeft zien aankomen. Maar als ik al jullie verhalen lees, dan heeft het weinig zin of je het wel of niet ziet aankomen. De p's doen toch wat zij willen (lekkur puh). En rechters, jeugdzorg en raad van de kinderbescherming zien ons dan alleen maar als mensen die hun exen van hun kinderen willen weghouden. Ik zou nooit de volledige voogdij krijgen, ook al heb ik nog meer bewijs. Dus in principe kan hij doen wat hij wil. Mijn doel is om te zorgen dat hij minder tijd heeft om te doen wat hij wil, dat mijn zoon meer rust heeft en minder gedoe. 't gaat me inderdaad wel aan het hart dat het op deze manier moet. Het liefst zou ik gewoon vertellen wat er allemaal is gebeurt.

Anyway, al een veel te lang verhaal verteld, en weer veel te laat naar bed (dat wordt morgenvroeg moeilijk wakker worden)

Groetjes, Vera.
Avatar gebruiker
Veraa
 

Re: welkom Vera,

Berichtdoor Mea op di 06 dec 2011 11:17

Hallo Vera,

Wat je zegt over de rust van de advocaat en hoe belangrijk dat is kan ik wel beamen idd.
Omdat we zelf vaak met een hele brok emoties lopen die varieren van woede naar frustratie naar verdriet zoeken we bevesting in anderen en willen het gespiegeld zien.
Emoties gaan op en neer en zijn dus niet stabiel en het is juist zo enorm belangrijk stabiel over te komen. Juist door het evenwicht dat je kunt tonen zet je een beeld neer wat de p niet kan!!
Vaak willen we een advocaat die heftiger is maar meer nog zo gewiekst dat de p daar niet tegen op kan. De p echter heeft vaardigheden die een normaal mens niet heeft en op het terrein van de p zul je het dus af leggen. Het is hartstikke verstandig om door eigen gedrag juist het contrast met het gedrag van de p heel schril te maken.
Hoe groter het contrast des te duidelijker ook voor degenen die toekijken!!

Mediation.. wat een crime is dat toch!
Het zal in bepaalde gevallen best werken hoor maar de mediator is vaak niet toegerust om dit soort lieden te doorzien en houden zich aan wat er op papier staat aan wetten en regels. Die zijn niet op het individu toegesneden en het past vaak helemal niet op de situatie die er is.
Het lijkt ook wel of deze mensen door opleiding of wat dan ook afgesneden zijn van iedere vorm van intuitie!
Er lopen ongetwijfeld ook daar goede rond maar over het algemeen werkt het gewoon niet ( wat misschien ook weer hun grote frustratie is en ze zich daar wellicht voor afsluiten)
Lastig dus!

Ja, de verhalen die onze ervaringen opleveren zijn bizar! Dat is dus ook zo, ook voor ons, alleen is het verschil dat wijhet geleefd hebben ( of nog leven) en de ander daar in alle onschuld naar kijkt en nog nooit van gehoord heeft!
Dat is dan ook precies de reden dat ik dit forum ben gestart en zie daar; er zijn zo enorm veel mensen die dit meemaken en die elk zo lang al op een eigen eilandje zitten en afgesneden zijn van informatie en steun.
Wat ik ook zo frapant vind is dat het beeld dat de buitenwereld ervan heeft is dat de man de p is..terwijl de vrouw dat ook kan zijn, en de vrouw ( liever gezegd partner van p) dan labiel is idd.
Als je hier rondkijkt dan kom je veel mensen tegen die hoog gestudeerd zijn en echt intelligent. Nee, niet als uitzondering maar eerder zelfs als regel!!
het zijn dan ook nog eens vaak mensen die heus weten wat het leven te bieden heeft en toch.....

Ik heb de naam van je zoon even weggehaald uit je bericht. Geen idee of dat ok is maar als je wilt dat het er als nog staat dan zet ik het terug ok.
Soms gebeurd het in de hitte van het schrijven en dan is het toch de bedoeling niet. Zoals je wellicht weet letten we hier erg op veiligheid en als we denken dat het nodig is dan halen we namen en dergelijke weg.

Ik heb zo het vermoeden dat velen iets zullen hebben aan jouw ervaringen, vooral die slaan op het omgaan met de p en je zoon!

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Vorige

Keer terug naar relaties met psychopathie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 5 gasten

cron