Free Website Templatesphpbb3 styles

Voorstellen

Heb je een relatie met iemand die psychopathie heeft.; Man, vrouw, vriend, vriendin maar ook bv een collega dan kun je hier je verhaal vertellen. Met elkaar zullen we steeds beter leren begrijpen hoe met deze stoornis om te gaan.

Moderator: faith

Voorstellen

Berichtdoor Geersje op di 12 jul 2011 08:40

Hallo allemaal,
ik heb al veel gelezen hier en heb zelf een heel verhaal, maar op dit moment aan het bijkomen van veel spanningen,
of mijn ex een p. is weet ik niet zeker, maar trekken heeft hij wel zeker en onvoorspelbaar, gevaarlijk en impulsief, hij is gescoord op 26
hij verblijft op dit moment weer achter de gesloten deuren van de tbs kliniek waar hij de afgelopen 9 jaar behandeling heeft gehad en alleen
maar wat beter sociaal aangepast gedrag heefft geleerd waardoor het nu wat langer duurt voor hij naar binnen wordt geplaatst.
zijn verlof is ingetrokken momenteel vanwege recidive met drank en harddrugs,
dit is de 2e keer dat ik hem terug naar binnen heb laten plaatsen.
samen hebben we een dochter van net 3 jaar
op dit moment wil ik hem niet meer spreken maar dit staat de omgang met onze dochter in de weg, ik heb nog zoveel vragen van hoe moet ik dat allemaal
gaan doen met haar,
zou ik verhuizen en alle contact breken of zou dit niet nodig zijn en kan hij wel op vriendschappelijk met me omgaan, dus de onderwerpen over omgang spreken mij heel erg aan en lees ik zeker
hij wil mij nooit en nooit kwijt, terwijl hij een of andere zogenaamde vriendin in de kliniek op bezoek laat komen en daar vertelt dat xij de nieuwe relatie is,
maar ik mag dat van hem niet weten want hij wil mijn deur altijd open houden, ik ben zijn soort van onvoorwaardelijke thuis.

van alles wat ik heb meegemaakt heb ik nu EMDR therapie en daar heb ik baat bij

12 jaar ben ik nu met hem en zijn onvoorspelbare impulsief en gevaarlijke risicovolle gedrag zag ik pas toen hij hier thuis kwam wonen voor verlof, hij zocht de drank weer op en heel veel ellende gehad en ik was heel bang, uiteindelijk de kliniek gebeld en is hij terug naar binnen geplaatst, 2 jaar later gebeurd dan hetzelfde weer, maar nu met harddrugs erbij, hij was heel hard zonder gevoel uiteraard en ik was weer bang, heb weer de kliniek gebeld,
godzijdank besef ik me, dat ik dat kan doen, ik moet er niet aan denken als je niemand kan bellen die de man weg komt halen, dat is the worst nightmare,

ik wou het hier even bij laten omdat ik erg moe ben, en ik nog aan het bijkomen ben van alles,
alle onderwerpen vooral waar het de kinderen betreft zal ik lezen over of je omgang geeft of niet en dan vooral hoe doe je dat dan,
ik hoef hem nu niet te zien of spreken, heb de kliniek gevraagd om ook telefonishce gesprekken met mij te begeleiden zodat hij geen kwetsende dingen tegen mij kan zeggen, ik moet mezelf beschermen want hij leeft een dubbel leven en wat die kliniek betreft, die gelooft de tbsers graag op hun woord,

tot zover maar even, groetjes Geersje
Avatar gebruiker
Geersje
 
Berichten: 7
Geregistreerd: ma 11 jul 2011 23:00

Re: Voorstellen

Berichtdoor Mea op di 12 jul 2011 19:13

Hallo Geersje,

Wat heftig allemaal!
Je vertelt dat je denkt dat hij psychopaat is en dat hij 26 punten scoort op de checklist en ook bepaalde karaktertrekken van hem. Laat ik duidelijk zijn; Hier in Nederland zijn er 30 punten nodig om te kunnen zeggen dat iemand een psychopaat is. Elders in de wereld zijn er 26 punten nodig om dit te doen, het is dus maar net waar je woont of hij wel dan niet tot deze categorie zou behoren.
Hoe dan ook; Als iemand 9 jaar doorbrengt in TBS dan betekent dit dat hij op de long- stay afdeling heeft gezeten en dat is zo ie zo denk ik foute boel.
Hetgeen je vertelt over de therapie en dat hij daar alleen heeft geleerd meer sociaal gedrag te vertonen past ook meer dan goed in het plaatje van psychopathie.

Waar ik het meest benieuwd naar ben is wat je in hem aantrekt, waarom een relatie met een man als dit en waarom zo lang al.
Je hebt een kind samen, hoe heb je dat aangedurft?
Let wel, ik bedoel dit niet bij voorbaat veroordelend naar jou toe, ik ben oprecht als ik deze vragen stel.
Natuurlijk zijn er legio vrouwen die in de charmes van een psychopaat trappen, dat mag duidelijk zijn maar als iemand in TBS zit zou dat toch een flink teken aan de wand moeten zijn?

Ik krijg de indruk dat je nog niet zo lang geleden dat telefoontje hebt gepleegd, klopt dat?
Wat denk je dat je nu het meest nodig hebt?

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Voorstellen

Berichtdoor Geersje op di 12 jul 2011 21:06

Hallo Mea, dank je wel voor het lezen en je antwoord,
het klopt dat ik net een paar dagen geleden dat tel. heb gepleegd.
Hij heeft niet op de longstay gezeten, ik heb hem 12 jaar geleden leren kennen in de gevangenis via een kennis van mij, hij had een straf van 18 maanden en tbs opgelegd gekregen, ik had toen eerlijk gezegd niet echt een idee wat tbs werkelijk inhield. ik had een psychologisch rapport gelezen van hem, waarin stond dat hij persoonlijkheidsstoornis had, antisociaal, narcistisch en nog iets, de bekende naar ik nu weet cluster B, veel geweldverleden en drank en drugs
ik kon heel goed met hem vinden en we kregen een relatie, bespraken heel veel dingen over het leven, over onszelf, hoe we nu in het leven stonden, noem maar op. ondanks dat we in gevangenis ook al soms erge ruzies hadden legden we dat steeds bij en we waren bezig met onze toekomstplannen.
zijn straf zat er inmiddels op, heeft hij nog een jaar moeten wachten voordat hij geplaatst kon worden in kliniek want er was geen plek, en vanaf daar verder in de tbs kliniek,
dat was een kriem zoals ik het noem, het zal een heel moeilijke maatregel zijn om uit te voeren want het loopt daar van geen kant, maar dat schuiven ze maar onder de mat.
mijn vriend, ex, kreeg gesprekken in een groep over drankmisbruik, dit was in de eerste 2 jaar, toen hij buiten verlof kreeg werd aan dit onderwerp totaal geen aandacht meer geschonken qua gesprekken, behalve de controles, die zo voorspelbaar waren dat hij kon uittellen wanneer ze zouden komen.
hij had therapie en werkte, voetbalde en wij samen gingen verder met onze relatie.
er was elke keer wel wat dat ik vermoeden had dat hij omgang had met een vrouw in de vorm van relatie/korte affaire. jawel in de kliniek in de persoon van een schoonmaaksster die daar werkte, dan weer een personeelslid die ineens na 10 jaar op dezelfde afdeling werken ging vertrekken naar een andere afd.
dit soort dingen, maar goed, ik had geen recht bewijs en geloofde hem maar weer ondanks dat mijn gevoel niet helemaal goed zat, later is dit wel bijgetrokken en had ik geen enkele wantrouwens meer, of redenen daartoe.
Hij werkte hard aan zichzelf en dat meen ik nog steeds, maar ik weet nu het is alleen tot de grens gegaan van beter sociaal aangepast gedrag, hij is een levenslange verslaafde.
in het jaar dat onze dochter werd geboren kreeg hij verlof, hij was de hele week bij mij thuis en sliep 1 nacht in de kliniek, hij deed echt alles voor mij en onze dochter. hoe ik tot de keus kwam een kind met hem te krijgen, ik had geen redenen meer te denken dat het niet in orde was, dacht ik, hij deed zijn best, er waren geen rare dingen die speelden en hij was lief en zorgzaam wat je maar wenst. mijn leeftijd ging meespelen en ik heb daarom gekozen om ervoor te gaan, want ik wilde heel graag een kind en hij ook.
ongeveer een half jaar na haar geboorte ging het mis, het werd hem teveel en hij ging drinken, en het werd hier een heel ellendige tijd en ik werd bang, waarop ik de kliniek heb gebeld hem naar binnen te plaatsen. dan 2 jaar later kreeg hij opnieuw verlof, dat was vorig jaar, maar hij bleef wel in de kliniek slapen want het was nog geen volledig verlof. weer deed hij alles leuk en gezellig en lief, speelde veel met onze dochter, zorgde voor haar, tot na 7 maand hij in een buitenhuis van de kliniek werd geplaatst waar volop drank en drugs werd gebruikt door patienten die ieder moment dus vrij naar buiten konden, overdag en 's nachts!! hij heeft 2 maand volgehouden om in dit huis zn hoofd boven water te houden, maar het ging toch mis, hij ging drinken en later zelfs harddrugs gebruiken.
hij hield zich aan de afspraak om niet hierheen te komen als hij onder invloed was, wel belde hij me steeds. In de tussentijd had hij een andere vrouw leren kennen en nog een vrouw waar hij iets mee had vanwege of door de drugs. op een nacht stond hij hier voor de deur en heb hem binnengelaten, weer heel angstige uren gehad en de kliniek weer gebeld om hem te laten halen. sindsdien heb ik hem nog amper gezien, is mijn soort medelijden weggegaan, want ik had altijd volop begrip voor hem gehad waarom zijn leven zo ging en waarom hij was zoals hij was, maar op een gegeven moment is begrip blijkbaar ook op,
als iemand nooit leert in zijn eigen schoenen te gaan staan, als je bovendien ziet dat alles waar ik van te voren voor gewaarschuwd ben door mensen dat allemaal is uitgekomen, voel ik me dom en naief, ik probeer daarboven te staan omdat ik weet dat ik een goed mens ben die begrip heeft en een kans wil geven en hij was bovendien een echte lieve vriend voor me die mij heel en heel goed kende, waar ik steun van kreeg en alles,
maar dat iemand zo dubbel kan zijn en zo hard en onvoorspelbaar en grimmig, gevaarlijk kan worden in dezelfde persoon, dat vind ik heel moeilijk te bevatten,
hij is een heel lieve vader vooronze dochter geweest, deed van alle leuke spelletjes met haar en wees mij soms op dingen waar ik op moest letten bij haar.
zij is heel erg gek met hem en heeft het nog steeds bijna elke dag over hem, ook al heeft ze hem het afgelopen half jaar maar een paar keer gezien op 1 hand te tellen.
de manier waarop hij naar mij keek in de angstige momenten waren heel eng, net een duivel, ik had nooit zoiets gezien en ik wist dat wat hij zei/dreigde, hij ook echt kon doen
nu heeft hij laten weten het contact te verbreken, ook met onze dochter en daar heb ik heel veel moeite mee, kan het niet geloven dat hij dit doet, terwijl ik dit nooit in de weg heb gestaan want ik wil graag dat zij haar vader behoudt, al vind ik het zelf moeilijk

wat nu: nu ben ik ineens een alleenstaande moeder van een driejarige dochter, wat moet ik tegen haar zeggen, en hoe gaat dit verder, draait hij het nog bij,
is het goed voor haar om wel in contact te lbijven met hem of juist niet,
mn eigen gevoelens, gekwetst en inde steek gelaten, pijn verdriet van ongeloof, van oneerlijkheid, van hoezo ga je me in de steek laten ik heb 12 jaar op jou gewacht in alle oprechtheid en ben altid trouw geweest, en nu afgedankt aan de kant gegooid. bovendien is mijn netwerk heel erg klein geworden omdat hij er niet tegen kon toen hij gevangen zat dat ik ergens naar toe ging, hij was heel jaloers, dus langzamerhand door al de jaren zijn maar 2 mensen en mn ouders overgebleven, terwijl hij ineens vond dat het normaal moest zijn dat hij met mensen omging toen hij verlof had, dus alles moest ineens anders dan ik het al die 12 jaar had gedaan hier buiten in mn eentje.
wat ik nodig heb is mensen die mij kunnen begrijpen, die snappen wat ik ongeveer doorgemaakt heb, moeders met een kind die ook een soortgelijke situatie kennen, kortom lotgenoten, en verder de realiteit denk ik onder ogen proberen te zien,
ik lees over p. omdat ik wil weten hoe het in elkaar zit, ik wil het kunnen begrijpen zodat ik het een plek kan geven in mijn leven dat nu zo kapot is
echt ik ben voor alles gewaarschuwd en ik heb alles aan de kant gezet omdat ik in hem geloofde, ik hield van hem heel veel, zag hoe hard hij werkte en bezig was met therapie, dat hij toen hij verlof kreeg buiten helemaal geen enkele gesprekken meer hoefde te voeren over drank en drugspreventie vond ik al altijd vreemd,
gewone verslaafde mensen blijven ook vaak hun hele leven bij de VNN onder behandeling ter ondersteuning, en een tbser heeft niets nodig dan alleen de eerste 2 jaar groepsgesprekken en daarna . . . . . niets meer ??!!!! zo doet de kliniek het wel in elk geval, dus zij vinden dat ruim voldoende maar dat is niet !!
mijn grootste vraag is eigenlijk, hoe los ik dit nu zo goed mogelijk op voor mn kind, zij is alles voor mij.

sorry voor het lang verhaal en alles is nog steeds niet precies duidelijk, dat snap ik, maar het is ontzettend veel,
ik vat de vragen niet veroordelend op, ik snap heel goed waarom je het vraagt en dat is prima.
Groetjes, Geersje
Avatar gebruiker
Geersje
 
Berichten: 7
Geregistreerd: ma 11 jul 2011 23:00

Re: Voorstellen

Berichtdoor Mea op wo 13 jul 2011 09:37

Hallo Geersje,

Als eerste wil ik je vertellen dat je je hier nooit hoeft te verontschuldigen voor een lang verhaal, We hebben heus het geduld en de interesse om een bericht van langer dan 3 regels te lezen! (whahw ik irriteer me er juist aan dat het niet meer schijnt te mogen dat je echt een lang bericht ergens neerzet, hoe lui kan een mens zijn he!)

Er is veel gebeurd en dat je verward bent verbaasd me niets. Vaak zien mensen om je heen eerder wat er aan de hand is als jijzelf dat doet. Toch, je verhaal lezend komt er in me op; waarom doen vrouwen dit, waarom altijd maar weer dat vergoeilijken van gedrag, alles met de mantel der liefde omhullen, zichzelf opofferend en schipperend om het de ander naar de zin te maken.
Maar ook heel eerlijk gezegd; je hebt zijn rapport in handen gehad, hebt gelezen wat er allemaal aan de hand is met hem en dan toch verder gaan met hem in een wat ik begrijp toen beginnende relatie?
Ik heb ooit twee vrouwen gewaarschuwd voor iemand, bewijs op tafel gelegd en ze zelf de checklist laten invullen over degene waar het bij hun omging. Zelf hebben ze vast kunnen stellen dat deze personen dik over de 30 punten scoorde op de checklist en nog gingen ze door. Begrijpen doe ik het niet, aanvaarden dat het zo is wel.
Zou jij uit kunnen leggen waarom het bewuste rapport je niet heeft beinvloed in je beslissing bij hem te zijn, ik denk dat velen daar iets van kunnen opsteken nl.

Ik neem aan dat je op dat moment niet hebt geweten wat een cluster B inhoud of wat het hebben van een persoonlijkheidsstoornis betekent?
Tegelijkertijd neem ik aan dat je dat nu wel weet.
Dit gezegd hebbende; Zou je beslissing een andere zijn geweest als het ten volle tot je doorgedrongen was?
Maw; Zou je na het lezen van dat rapport verder zijn gegaan met hem?

Velen die hier komen moeten het doen zonder officiele diagnose en zouden er een lief ding voor geven en hebben gegeven een diagnose te hebben. (gehad)
We denken ons in dat det het veel veranderd zou hebben, vandaar mijn vragen erover.

Maar hoe nu verder want dat is denk ik de kern van je relaas.
We hebben hier 1 stelling; Wegwezen!

Psychopathie mag officieel niet gediagnostiseerd worden en staat niet eens in de DSM V.( we hopen erop in de volgende versie)
Anti sociale persoonlijkheidstoornis en Narcistische persoonlijkheid stoornis komen nog het dichtste bij.
Met deze stoornissen is het slecht dealen, de manier van denken en doen van deze mensen is niet te volgen en slecht voorspelbaar. Wat je zeker weet is dat ze destructief zijn en iederen op hun pad zullen gebruiken en misbruiken.

No contact is de enige goede raad die er te geven valt.
Vaak is het zo dat als er kinderen zijn dit ongelooflijk moeilijk wordt. Duizenden moeders die hun kinderen op bezoekregeling moeten laten gaan terwijl ze enorme angsten uitstaan over het welzijn van de kinderen. Kinderen die beschadigd worden, niet doordat ze gescheiden worden van de vader, maar juist door dat ze die bezoekregeling afgedwongen krijgen.

In dat licht bezien is er een grote voorsprong als de vader zelf afstand wil doen.
Natuurlijk begrijp ik je zorg over het feit dat je kind de vader niet zal kennen. Vraag blijft echter dat als je werkelijk gaat kijken naar de situatie en naar de persoon die de vader is het echt wenselijk is aan te dringen op een bezoekregeling.

We zijn allemaal opgegroeid met het idee dat een kind beide ouders nodig heeft. Uitgaande van een normale situatie met een lieve vader en moeder zal dit ook beslist zo zijn.
Er zijn altijd uitzonderingen op de regel en het lijkt me toe dat die niet gezien worden.
Wellicht kun je je eens afvragen waarom je dit wilt. Ok, nu, of tot nu toe, is hij lief voor je kind, maar hoe gaat dat in de loop der jaren. Hoe gaat dat als het kind straks meer losgelaten gaat worden en zelf dingen moet oplossen, Welke boodschappen geef je het mee, en met welke waarden en normen wil je dat je kind opgroeid, weet je zeker dat iemand met een asps deze zelfde waarden en normen zal promoten bij het kind. Er zijn drank en drugs in het spel, is dat wat je wilt dat het kind meekrijgt. Ja, ik heb gezien dat je schreef dat hij dat bij je vandaan houdt, maar hoe gaat dat op de wat langere duur? Hou daarbij in het oog dat de verslaving voorop staat.

Je schrijft dat je psychopathie wilt begrijpen. Dat klinkt alsof je wilt zeggen dat als je het maar begrijpt je er ook iets mee kunt.
De meer je van dit onderwerp af weet de meer je zult beseffen dat je er niets mee kunt!
Allemaal hebben we dat stadium denk ik wel gehad, de een korter de ander langere tijd maar het zal zeker herkenbaar zijn.

De weg die we gaan is een lange en moeilijke, het betekent ook naar binnen kijken en zien wat de oorzaak is van het waarom we in een relatie als deze beland zijn en daar hard aan werken. het is niet uitzichtloos; er zijn ongelooflijk veel vrouwen en mannen die het gered hebben en terug kunnen kijken met een tevredenheid over eigen handelen en inzichten die op gedaan zijn.
De strijd is heftig en lang maar je komt er beslist heelhuids uit!

Groetjes Mea.

( je ziet het; we zitten niet met lange berichten!!)
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Voorstellen

Berichtdoor Geersje op zo 11 sep 2011 21:33

Beste Mea,
Ik weet het duurt heeeel lang voor ik antwoord, ben met veel dingen bezig wat je zou kunnen noemen de realiteit onder ogen zien en dat doet veel pijn en mn emoties gaan alle kanten op soms.
Waarom doen vrouwen dit vraag je, vrouwen doen dit als ze zijn opgegroeid zoals ik in een narcistisch gezin, blijkbaar blijf je je hele leven op zoek naar de onvoorwaardelijke liefde die je nooit kreeg, wel de onderdrukking, minachting, de grote jij bent niet goed, je bent niet waard, dat was de hoofdboodschap in mijn leven toen ik kind was, tegelijk moest je alles goed doen want anders . . . dus op school heb ik altijd mijn best gedaan, want dat moet je, en later ook, werken moet je.
Momenteel heb ik therapie bij een psycholoog en krijg EMDR, ik probeer mijn leven te repareren.
Over de rapporten die ik had gelezen, jazeker is dat mooi en aardig, maar de rapporten waren jaren oud en op mij kwam hij totaal anders over, dit hoef ik niet uit te leggen neem ik aan, ik ga er vanuit dat ieder hier weet dat deze mensen zo kunnen praten en overkomen dat bijna iedereen hen zou geloven,
ik dus ook.
Bovendien zo´n rapport zegt niet veel over wat er werkelijk KAN gebeuren en welke angst je werkelijk kan krijgen door deze mensen, je hebt er geen idee van tot dat je zelf dingen meemaakt, zo is het in elk geval bij mij gegaan. In de kliniek kreeg hij natuurlijk weer allerlei rapportages en daar zat ook de score van 26 bij.
Het beeld dat je hebt van iemand die je meemaakt hoeft niet hetzelfde te zijn als er staat beschreven, bovendien heb ik ontzettend vaak meegemaakt dat de kliniek dingen niet nakwam, misverstanden had, incidenten onder mat veegde, noem maar op, wat zou er wel waar zijn van wat ze schrijven of zeggen. Een maatsch. werkster die een rapportje schrijft dat ze onze relatie intensief begeleid, een a4 vol, terwijl ik haar in werkelijkheid maar 1 keer had gezien in de trein, waar ze mij persoonlijke dingen ging vragen, in een openbare ruimte notabene, waar ik uiteraard niet op in ben gegaan op dat moment, maar dan toch schrijven dat er intensieve begeleiding is. Er kloppen heel veel dingen daar niet en dat komt denk ik omdat het een heel moeilijk uitvoerbare maatregel is, tbs.

Wat ik wel zeker kan antwoorden, als ik nu weer iemand zou ontmoeten die me een rapport zou geven als die ik toentertijd van hem heb gekregen, dan ben ik zeker weg want dan weet ik genoeg, waarom nu wel, omdat ik nu heb meegemaakt wat het is, hoe het kan zijn en hoe het bijna kan gaan worden.
Als je er geen idee van hebt en de genoemde dingen niet merkt bij die persoon, dan ga je gewoon er vanuit op dat wat je van hem ziet en hoort, en vergeet daarbij niet dat ik hem alleen in gevangenschap meemaakte jarenlang, dat kan zo iemand heel gemakkelijk volhouden om goed te blijven doen en goed voorkomen, maar toen hij eenmaal thuis was hier werd het anders.
Ik weet dat er veel mensen zouden zeggen dat ik dom was, zo voelt het ook, maar ik geloof ook in kansen en liefde, ik geloofde in hem, ben helaas mezelf ergens verloren.

Misschien dat mijn verhaal nog wat duidelijker wordt als ik vertel dat ik "Warre" ben, ik schreef lang geleden ik sloeg het in de wind hier op het forum . . .

Alle zorgen en vragen die je schrijft over de kinderen gaan ook door mijn hoofd inderdaad, het is niet vertrouwt hem alleen met haar te laten, zelfs in de kliniek terwijl ik er bij was kon hij haar nog in gevaar brengen, dus ik zou haar nooit aan hem meegeven,
en inderdaad welke boodschappen normen en waarden wil je een kind meegeven, het is niet alleen iets van zeggen en vooral van doen, en hij zal niet zo goed voorbeeld zijn, maar tot nu toe nog steeds een liefdevolle vader, warm en zorgzaam, maar met gaten in zn hoofd waar het gaat over veiligheid.

Dat je er niets mee kunt om het te begrijpen, deze stoornis, dat begint langzaam een beetje tot me door te dringen, ik voel me erg vaak in de hoek gezet door hem met zn snode plannen, nu zelfs nog wil hij me bespelen en aan wie ligt het allemaal? aan mij!!
Vandaag heb ik tegen hem gezegd dat ik denk dat ik zelf ziek ben door zo lang bij hem gebleven te zijn, en waarom zou ik mn leven geven aan iemand die mij niet verdient. Hij zei vergeet niet met wie je te maken hebt!! en toen hing hij de telefoon op vandaag.

Steeds zoek ik dit forum even op en lees en lees en herken en herken . . . helaas het is niet anders

Groetjes Geersje
Avatar gebruiker
Geersje
 
Berichten: 7
Geregistreerd: ma 11 jul 2011 23:00

Re: Voorstellen

Berichtdoor Mea op di 13 sep 2011 12:30

Hallo Geersje,

Ik had een behoorlijke achterstand opgelopen in het reageren op berichten en kom nog terug op jou bericht. Nu heb ik even geen tijd meer maar vanavond gaat vast wel lukken ls er niets urgents tussen komt.

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Voorstellen

Berichtdoor Mea op zo 18 sep 2011 11:12

Hallo Geersje,

Sorry dat het lang duurde voordat ik reageer nu maar prive was het even erg druk voor me.
Ik begrijp je helemaal als je zegt dat iets weten iets anders is als iets ervaren, dat is een absolute waarheid. Het is echt xxx als je bedenkt hoe er om gegaan wordt met dit soort zaken in wat toch professionele klinieken behoren te zijn. Niet gek dus dat je je vraagtekens dan hebt bij rapportages ed.

Je zegt dat jij Warre bent. ik kan me vaag ( sorry) herinneren dat hier een Warre is geweest ja maar kan niets terug vinden? ( we gooien eigenlijk niets van het forum af!)

Je Laatste zin intrigeerd me nog het meest van je hele bericht;

Steeds zoek ik dit forum even op en lees en lees en herken en herken . . . helaas het is niet anders

Weet je vrouw, het is echt moeilijk om je te realiseren maar er is echt altijd keus!
Er is hoe dan ook, en echt ook niet altijd even leuk en welkom, een verantwoording die bij ons ligt. Verantwoording die je moet nemen over je eigen leven.
Voorheen , als kind, hadden we maar te doen wat ons gezegd werd en hadden we ons maar aan te passen. Er komt echt een moment in je leven dat je dat niet meer kunt maar ook niet meer hoeft te doen. Dat is het moment van besef dat je het eigenlijk allemaal zelf in de hand hebt.
Ieder voor zich heeft allerlei redenen, excuses en omstandigheden waardoor men denkt dat het niet zo is; Angst om er maar eens een te noemen.
Toch is/zijn het een drogreden(en); Er van uitgaand dat je volwassen bent en een goed verstand hebt, ben je hoe dan ook in staat om zelfstandig te functioneren en zelfstandig beslissingen te nemen.

Als ik even meekijk in je leven voor zover dat mogelijk is met summiere informatie; je doet al jaren alles alleen, je hebt niemand die dingen voor je regelt of overneemt. Een relatie hebben met iemand die afwezig is vergt een heleboel zelfstandigheid van degene die thuis achterblijft.
Eigenlijk doe je alles al alleen, ben je al zelfstandig, alleen is er een dikke kans dat je dat niet zo ziet omdat je blijkbaar afhankelijk bent van een persoon die fysiek niet eens aanwezig is.
Als ik dan heel boud ben dan zeg ik; Je krijgt geen liefde, geen aandacht, je moet alles alleen doen, ( denk aan huishouden, financieen, beslissingen nemen, zaken regelen,(ziek) kind verzorgen ook als je zelf even niet meer kunt, emotioneel sta je alleen enz enz)
Ben je echt zo afhankelijk van het idee dat je hem nodig hebt? Is daar iets aan te doen?

Uit ervaring weet ik dat mensen die vast zitten om welke reden dan ook vaak erg veeleisend zijn over geld, bezoek, inzicht in wat er thuis gebeurd enz. Op de een of andere manier weten ze zo enorm veel grip te hebben op de thuisblijvers die zich in allerlei bochten moeten wringen om te voldoend aan de gestelde eisen.
Hierdoor kom je in een soort tredmolen terecht die maakt dat je maar doorgaat, terwijl als je even afstand zou nemen je heel anders tegen dingen aan kunt kijken?

Hoe zie jij deze dingen?

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Voorstellen

Berichtdoor Mea op zo 18 sep 2011 11:18

Hallo Geersje,

Heb toch nog maar een keer gezocht naar de berichten waar je naar verwijst en heb ze alsnog gevonden, ze staan gewoon op het forum idd.
Mag ik vragen hoe het nu zit met je gvoelens naar hem toe, heb je nog steeds medelijden?
Dit is cruciaal in hoe je de dingen ziet, vandaar mijn vraag.

groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Voorstellen

Berichtdoor fee.huizen op zo 18 sep 2011 20:34

Hallo Geersje,

Wat een verhaal zeg. Enerzijds (in eerste instantie) roept het bij mij eerlijk gezegd de reactie op waarom een relatie met een tbser ? Anderzijds weet ik uit eigen ervaring hoe een P. zich charmant en lief voordoet en hoe makkelijk je dan alles voor lief en waar aanneemt. Ik ben overigens door veel mensen van te voren gewaarschuwd voor arabische mannen die uit zijn op geld en verblijfsvergunning en kreeg om mijn oren gegooid dat ik "not without my doughter" moest kijken. Het zelfde geld dus voor mij, de waarschuwingen negeren en nu op de blaren zitten.
Ik wil graag inhaken op het stukje dat je het moeilijk vind een keus voor je kind te maken en er tegen op ziet een alleenstaand moeder te zijn. Die alleenstaande moeder ben je eigenlijk min of meer al, hoe ik het in ieder geval begrijp uit wat je schrijft. Je hebt er grotendeels altijd al alleen voor gestaan, omdat hij weg was of in de kliniek. Natuurlijk is het moeilijk afstand te nemen van een persoon waarvan je houdt, je los te weken van liefde en gewoonten, accepteren hoe de situatie is. Je zult echter zien dat je, als je nu echt voor jezelf opkomt en zorgt dat je deze man niet meer je leven binnen komt en jij gaat werken aan jezelf en een leven voor jezelf en de kleine het alleen maar beter kan worden. Als je heel eerlijk sec kijkt denk ik niet dat hij de laatste jaren veel positiefs aan bijdrage heeft geleverd, maar wel veel eisen stelde en je veel energie kostte ???
Dat neemt niet weg dat er eerst een periode van rouw zal zijn en het een moeilijke fase is.
De vraag wat je wilt voor je kind kan ik natuurlijk alleen maar voor mezelf uit mijn situatie beantwoorden. Ik zou dolgelukkig zijn als mijn ex afstand zou doen van zijn kind. In mijn geval wil P. graag de voogdij en graag omgang. De situatie is tijdens de omgang echter verre van ideaal. Ik vind de omgang niet prettig verlopen i.v.m. manipulatie en agressie maar ook onveilige situaties met mijn dochter. Ik ben echter verwikkeld in rechtzaken waarin er zo gehamerd wordt op de omgang. Natuurlijk mist mijn dochter af en toe haar vader en hij heeft soms zijn leuke kanten maar dat weegt voor mij niet op tegen alle gevaarijke verwikkelingen tijdens de omgang. Bovendien heeft de omgang in negatieve zin zijn weerslag op mijn kleine meid en ook P. Houdt mij in de greep met de omgang wat weer zijn weerslag heeft op mij en daardoor op haar. Ze is nu een paar maanden niet naar haar vader geweest, ik hoor haar zelden over hem en ze is helemaal opgebloeid.
Ik ben ook met een meisje van ongeveer dezelfde leeftijd gevlucht en sta er alleen voor. Ik heb zeker de eerste maanden gedacht hoe moet ik dit doen en hoe ga ik het redden. Geloof me of niet, ik heb mijn weg erin gevonden, het was niet altijd makkelijk of leuk......Nu ben ik ontzettend blij en gelukkig met mijn leven. Ik kan zelfs oprecht zeggen dat mijn leven nog nooit zo leuk en mooi is geweest, ondanks de dreigementen en zittingen die nog in mijn leven verschijnen. Je vind heus de kracht en de weg die je moet bewandelen. Je kunt het, gewoon doen. Luister naar je intuitie en GO FOR IT..... Ban die man uit je leven, ook andere mannen voorlopig even (zelfs als ze leuk of lief zijn). Jij bent een leuke vrouw en wees resprectvol naar jezelf toe. Ga eerst puin ruimen, dan jezelf leren kennen en ga ook vooral weer genieten van je leven en de kleine meid.
Als ik je aan mag raden, wie weet kun je je aansluiten bij een sportclub of een eetclub of een koffieochtendje voor moeders van peuters en kleuters om maar een dwarsstraat te noemen. Dan leer je nieuwe mensen kennen en dat helpt je om af en toe je omgeving uit te zijn en nieuwe sfeer te ademen ???
Veel sterkte en vergeet niet dat we veel en veel sterker zijn dan we denken. Je krijgt een rugzak te dragen vol bagage, maar je hebt nooit meer bagage mee dan dat je dragen kan. Je wordt er achteraf zelfs een wijzer en leuker mens van, denk ik.
Fijne avond.
Grtz Fee
Avatar gebruiker
fee.huizen
 
Berichten: 894
Geregistreerd: di 29 maart 2011 18:35

Re: Voorstellen

Berichtdoor fee.huizen op zo 18 sep 2011 21:09

Hoi Mea,

Sorry dubbel geplaatst.
grtz Fee
Avatar gebruiker
fee.huizen
 
Berichten: 894
Geregistreerd: di 29 maart 2011 18:35

Re: Voorstellen

Berichtdoor Mea op zo 18 sep 2011 23:26

Is gecorrigeerd.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Voorstellen

Berichtdoor fee.huizen op wo 28 sep 2011 21:09

Hoi Geersje,

Ben benieuwd hoe het met je is ? Heb je nieuws ? Heeft je ex je nog lastig gevallen.
Ik wou in ieder geval meegeven dat je de schuld niet bij jezelf moet neerleggen en niet te streng voor jezelf moet zijn. Hoop iets van je te horen. Sterkte en kracht toegewenst.
grtz Fee
Avatar gebruiker
fee.huizen
 
Berichten: 894
Geregistreerd: di 29 maart 2011 18:35

Re: Voorstellen

Berichtdoor Geersje op zo 16 okt 2011 20:57

Hallo, dank je wel voor jullie reacties,
sorry dat het zo lang duurt steeds voor ik antwoord, ik vind het erg moeilijk omdat ik steeds heen en weer wordt geslingerd in mijn gevoel.
het gaat dus eigenlijk niet zo eerlijk gezegd, het klinkt heel stom maar het is of ik alles van hem laat afhangen of zo, tot hij beslist voor iets terwijl ik zelf natuurlijk moet beslissen voor mn eigen leven, maar nu heb ik dat gedaan en ben er naar toe moeten groeien in mn gevoel, maar ben er nog lang niet,
want ondanks dat hij zegt dat hij bij mij wil zijn, heeft hij nog steeds contact met die andere vrouw waar hij ook een relatie mee heeft en dat zit me nog het meest dwars,
eindelijk had ik het zover vandaag dat ik tegen hem gezegd heb het is over tussen ons, want als jij niet kiest en niet goed voor mij bent dan doe ik dat zelf wel vanaf nu,
op deze manier met jou leven is voor mij niet mogelijk en jij blijft doorgaan met haar, dus tussen ons is het forever over.
hij reageerde gelijk boos, jij gaat nergens naar toe!! jij bent van mij, ik ben je andere helft....
door de telefoon red ik het wel maar als ik bij hem ben dan kan ik het niet, hij overruled me gewoon, of hij heeft iets over zich dat ik zeg maar als het ware aan hem gehoorzaam, luister, doe wat hij zegt, hoe moet ik het noemen.

Het steeds heen en weer geslingerd worden daar word ik gek van en ik ben zelf heel snel geiriteerd overal op en reageer vrij heftig op mensen, waardoor mn hele functioneren een beetje niet meer goed gaat eigenlijk, alsof ik boos ben op alles en iedereen, is naturlijk op mezelf denk ik
Wat jij zegt Mea is waar, iemand die vast zit heeft veel meer invloed, in elk geval in mijn situatie wel want ik schikte me al de jaren volledig aan hem aan, en hield hem op de hoogte, met alles dat ik deed, hij had en heeft een enorme invloed op mij met alles,
wanneer het goed gaat en ik me vrolijk voel is eigenlijk door de week wanneer i niets van hem hoor momenteel, dan gaat het redelijk prima met mij en mn dochter,
maar het weekend is moeilijk, vooral ook omdat ik me dan afvraag of hij bezoek heeft van die vrouw maar ook van hoe ga ik mn weekend dan invullen want het was al de jaren met hem, naar hem op bezoek, bellen met hem, dat was mn hele vrijetijdsinvulling,
maar de invloed werkt in op je geest, is dat een soort hersenspoelen, of doe je dat zelf of is het beide, ik weet het niet
natuurlijk heb ik al de jaren alles zelf gedaan en ben ik verder een heel zelfstandige vrouw die heel goed kan overwegen en beslissingen kan nemen, behaldve als het over hem gaat, het is een enorme invloed die ik ook niet kan beschrijven en ben blij Mea dat jij het noemt, zodat ik weet dat dit niet aan mij ligt, want daar zoek ik altijd als eerste, ligt het aan mij, wat doe ik dat dit zo is,
ik kan jullie werkelijk helaas niet uitleggen hoe het is, ik snap het zelf ook nie maar het is werkelijk zo, ik ben een soort puppet on a string van hem
vandaag ook toen we weggingen na het bezoek zegt hij tegen mij, jij gaat nergens naar toe, i love you!!! hou het nog even vol!!

Fee je hebt gelijk, hij kostte me enorm veel energie en dat is een van de redenen waarom ik hier zo weinig schrijf, omdat ik heeeeeeeeel erg moe ben
dat komt niet alleen door hem maar ook door mn eigen emoties die zo tekeer gaan steeds, van boosheid, nou . . . woest eerlijk gezegd op hem maar ook op de kliniek met hun fouten en rare manieren van omgang met mensen zoals ik, partner van een tbser, de onmacht die je hebt, het inde hoek gedrukt staan, geen kant op kunnen en emoties die zo te keer gaan dat ik het haast niet in de hand kan houden, heel erg moeilijk,
hij kostte mij veel energie, alleen al aan de aandacht die hij vraagt, want het gaat altijd over hem,.
soms ben ik nu bang dat wat ik alleemaal tegen hem gezegd heb, hij in de kwade bui later tegen mij weer zal gebruiken en hij kan gevaarlijk zijn, dus bang, angst dat blijft allemaal ziten in mij
bovendien wil ik mijn dochter een vader laten behouden, haar eigen vader, dan denk ik van hij valt nog wel mee,
maar op de dag dat we naar hem gaan gebeuren er thuis al kleine ongelukjes waardoor ik weer boos op hem wordt en hem de schuld geef, terwijl hij er niet eens bij is, maar alleen maar in mijn hoofd en gevoel er bij is!!! valt mn dochter van de laatste 3 treden van de trap naar beneden bijv. dan word ik woest op hem.

Wat je ook zegt Fee dat het veel fijner gaat met jullie als je hem niet ziet of cotact hebt, dat herken ik ook heel goed, want als ik niets van hem hoor en ik mn eigen dingen plan en doe, en vooral als mijn hoofd vrij en leeg is van hem, hij er niet in zit, dan gaat het veel beter, dan hebben we lol en pret samen en is het gezellig en ik merk aan mn dochter dat zij dan veel meer naar mij toe trekt,
vandaag merk ik dan ook weer dat hij eigenlijk werkt als een soort van stoorzender.

ik heb hem ook nog een keer een lange brief geschreven met dat ik denk dat hij helemaal geen gevoel of geweten of wat dan heeft, omdat hij zo met mij om gaat steeds en dat ik vind dat ik zelf niet goed bij mn hoofd ben om dit te pikken steeds, is toch niet normaal.
wat gebeurt er toch allemaal met een mens die met zon soort mens omgaat zoveel, dat weet je zelf niet maar het is heel en heel veel.

Als ik geen contact met hem houdt ben ik bang dat hij op een dag aan de deur zal staan en wie weet in wat voor toestand, ik ben niet bang voor hem, maar wel als hij middelen gebruikt ben ik heel erg bang voor hem. Dat moet ik hem wel toegeven, als hij niets gebruikt valt er wel met hem te praten altijd.
Wat ik vals vind is dat hij geen beslissing maakt tussen mij en die andere vrouw, dus dat moet ik doen, maar als ik dat doe gaat hij later tegen mn dochter zeggen dat het mijn schuld was dat zij haar vader heeft moeten missen. Hij draait alles om en daar vooral word ik heel erg moe en boos van, dat is strijden tegen een blok waar niet doorheen te komen valt.

ik zou nog veel meer kunnen schrijven op het moment maar ben bang dat het zo door de war klinkt allemaal dat het niet veel helderder wordt en jullie nog meer zullen zeggen van ga dan weg bij hem, wees blij,
en ondanks dat ik dat snap, en zelf ook denk, is het toch een groeiproces of zo, war je naartoe moet groeien, of moet ik een robot worden, alles duurt bij mij lang, zo zit ik wel in elkaar helaas.
wel ben ik blij dat ik nu een hele stap verder ben gekomen en ik ga nog steeds naar de psycholoog en lees over partners van narcistten en hoe kom je er af, etc. etc.
maar ook dat kost me enorm veel energie omdat dat bij mij allemaal ook weer pijn en verdriet en herkenning teweeg brengt dat weer verwerkt moet worden,
rouw zeg je Fee, dat is denk ik een heel goed woord in dit geval, en inderdaad heel moeilijk.
Hij merkt aan mij dat ik veranderd ben en zegt dat ook, dat zegt voor mij in elk geval dat ik een stukje gegroeid ben op de goede weg,
en terwijl ik dit schrijf denk ik meteen dat jullie ook hierover iets zouden zeggen van waarom laat je dit van hem afhangen, maar dat is het niet, hij is als het ware letterlijk in mn geest geweest voor 12 jaar lang, dus ik kan er niets aan doen dat ik dat aan hem afmeet, het is nog niet los van mij, iets dat 12 jaar lang zo diep in je geest zit, duurt wel een tijdje voor dat dat weg is als het al helemaal weg zou gaan vraag ik me af in mijn geval.

Fee ik hoop dat je zo door blijft gaan met je meisje en mooie dingen met haar onderneemt en veel tijd en aandacht voor elkaar kunt hebben, het is zo waardevol en belangrijk voor haar, ik wil jou ook veel sterkte toewensen om door te zetten en gelukkig te zijn en er wat van te maken in alle opzichten dat je kan.

hier laat ik het even bij, want het voelt als een heel warrig verhaal allemaal weer, maar ik wilde toch eindelijk weer van me laten horen, ik waardeer jullie reacties echt heel erg en heb er zeker wat aan, heel erg bedankt!
Avatar gebruiker
Geersje
 
Berichten: 7
Geregistreerd: ma 11 jul 2011 23:00

Re: Voorstellen

Berichtdoor Wubba op ma 17 okt 2011 18:21

Hallo Geersje,

Wat een situatie zeg! Kan me voorstellen dat je doodmoe bent, ik kan me dat gevoel ook nog wel herinneren. Het is voor een buitenstaander moeilijk om je op een goede manier uit te leggen waarom je voor jezelf moet kiezen, maar ga het wel een beetje proberen;) Van een afstand is het duidelijk; de relatie is over, hij deugt niet en jij bent bang dus...wegwezen! Snap ook wel dat het voor jou niet zo werkt. Als je geleerd hebt om je altijd maar te schikken in bepaalde situaties en jezelf niet op nr 1 te zetten, hoe zou je dit dan toe kunnen passen terwijl je ook nog eens onder druk wordt gezet?! Toch ligt daar de oplossing, dus op een dag ga je presteren wat je nooit hebt geleerd en het zal de les van je leven zijn...en ook belangrijk; een les die je mee kan geven voor je dochter; hoe zij later voor zichzelf moet zorgen.
Dat je over narcisten leest is super volgens mij! Heb ik ook veel gedaan, je krijgt erkenning en dat is fijn, maar de waarheid is ook zo hard! Werkelijk gaan inzien dat iets wat je voor liefde aanzag iets heel anders blijkt te zijn, das niet niks! Ik heb wel eens tegen de psych gezegd dat ik voor mn gevoel met de duivel in bed lag en zo voelde het op een gegeven moment ook echt toen de waarheid tot aan het doordringen was.
Vroeg me af of je wel eens geprobeerd hebt om tijdens een bezoek jezelf voor te stellen in een beschermende glazen bol en zo zijn slechte straling buiten te houden en je veilig te voelen, al is het maar voor een paar minuten om een beetje grip te houden. Het klinkt gek misschien, maar een mens moet wat;) Heb wel eens de tip gekregen om bij een moeilijk gesprek(waar de ander mij zou gaan intimideren) voor te stellen dat mn hond mij steunde en om me daaraan te herinneren bij rotopmerkingen mn oor likte...haha en het hielp!

Wens je veel sterkte en moed!
Wubba
Avatar gebruiker
Wubba
 
Berichten: 379
Geregistreerd: za 29 mei 2010 11:56

Volgende

Keer terug naar relaties met psychopathie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 4 gasten

cron