Free Website Templatesphpbb3 styles

Jeugdliefde

Heb je een relatie met iemand die psychopathie heeft.; Man, vrouw, vriend, vriendin maar ook bv een collega dan kun je hier je verhaal vertellen. Met elkaar zullen we steeds beter leren begrijpen hoe met deze stoornis om te gaan.

Moderator: faith

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor Dagvlinder op di 22 okt 2013 14:39

Hallo John,

Je verhaal vertoont overeenkomsten met mijn verhaal (hier elders op het forum). De P waar ik mee te maken had, is een man. Er zijn zoals Mea schrijft, meer mannelijke P' s. Bij vrouwen uit zich het meer in idd theatrale persoonlijkheidsstoornis of borderline.
Ook ik heb gigantisch mijn grenzen laten overschrijden, je gunt iemand toch een 2e kans? Soms zelfs een 3e of 4e. Maar er komt een moment in je leven dat je zegt: "Stop, tot hier en niet verder".
Het maatjes gevoel is kenmerkend voor relaties met een P. Dat komt omdat ze zich aanpassen aan jou. Daardoor lijkt het alsof je je soulmate hebt gevonden. Echter, schijn bedriegt, wanneer ze ze zich hebben vastgebeten in je leven, vallen de maskers één voor één af.

Je opmerking over het gesprek naar zich toetrekken is heel herkenbaar. De P die ik in mijn leven had, was ruim voorzien van praatvoer. En ach ja, de stok om mee te slaan. Een P zal jóu daar van betichten ipv andersom. Omkering heet dat. Jouw een schuldgevoel bezorgen, vaak heel subtiel maar toch zo dat jij met een rotgevoel achterblijft. Herken je het?
Het moment dat je de deur sluit voor de P of N (narcist), zul je zeker nog tegengas gaan krijgen. De kunst is hierboven te staan en je niet uit de tent te laten lokken met verweer.
Laat een P lekker roeren in zijn eigen pannetje soep en laat haar/zijn lepel niet in jouw pannetje komen want anders bederft de soep waar je bij staat.

De waarheid...ja, als is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel....Helemaal waar...De waarheid die een P hanteert is gebaseerd op gebakken lucht en vele leugens.
De waarheid van het slachtoffer (ik noem het even zo hoor) blijft vaak onbesproken omdat een P precies weet hoe hij/zij mensen moet bespelen. Toch zal een P uiteindelijk steeds meer verliezen,
zeker als het slachtoffer zijn of haar eigen leven weer oppakt en de toekomst zonnig inziet. Dat moment is bij mij al aangebroken.

Sterkte met alles

Groet DV
Dagvlinder
 
Berichten: 349
Geregistreerd: vr 01 maart 2013 14:49

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor John op di 22 okt 2013 18:04

Hallo Nachtvlinder,

Ik kan er wel steeds meer boven staan en laat mijn functioneren niet meer afhangen van haar gedrag maar eerlijk gezegd brengt ze wel met regelmaat de twijfel zeg maar. Een voorbeeld is de laatste keer dat ik haar hier gezien heb, ze zag er gewoon heel slecht uit. Als ze dat ook kunnen acteren dan zijn het kampioenen. Haar verhaal van de burn-out heeft me zo woedend gemaakt omdat ze weet dat ik getroffen ben door een burn-out die gewoon te verklaren is. Ik weet als geen ander wat dat allemaal met zich mee brengt bewijs van spreken.

De aanleiding waardoor er weer wrijving onstond kreeg aan het einde van de rit ook weer een vreemde draai. Mijn stelling was en is als je er zo slecht uitziet, voedingsproblemen hebt en er door de huisarts op gewezen bent dat er een burn-out zich zal melden dan ga je geen onnodige inspanningen doen en zeker niet naar een festival. De kern van het gesprek had te maken met haar gezondheid en zij wist het te draaien dat ik jaloers zou zijn, dat ik niet normaal kon zijn en dat mijn boosheid nergens op sloeg. Ik schrijf hier de lieve variant want het gesprek was gewoon een bom vol frustratie van haar zijde. Drie keer heb ik in alle rust haar proberen uit te leggen dat ik haar niks verbied, dat ze eigen baas is over haar leven alleen dat deze actie tegenstrijdig is hoe zij haar problemen met mij besprak. In het verleden liet ik me nog wel eens ompraten maar ik pas daar steeds vaker voor.

Ik heb tijdens dat gesprek ook aangegeven dat zij weet hoe ik er over denk en ik weet hoe zij er over dacht. Ik gaf haar de vrijheid en motiveerde het met de uitspraak : Je moet doen waar jij je het beste bij voelt. Spijtig genoeg was dit volgens haar een hele gemene uitspraak. Ik hoor het haar nog zeggen : Natuurlijk voelt het niet goed omdat jij er niet bij bent...maar dat is een gezond teken want dan kan ik niet zonder je!! Het betekend iets als het niet goed voelt....

Ik beantwoorde haar stelling met het volgende : Oke, als jij zo in het leven staat en in die theorieen gelooft dan kan ik dat ook toe passen. Ze werd ff opgewekt en motiveerde me het ook zo te ervaren. Haar vrolijkheid veranderden toen ik met een vreemd voorstel kwam maar ik kan ook dom praten. Ik zei tegen haar...meid, ik ga vrijdag op stap en het kan zo maar zijn dat ik een lieve meid tegen kom. Neem ik haar mee naar huis, deel met haar het bed maar het zou zo maar kunnen dat het niet goed voelt.....maar meid, dat is een gezond teken want dan kan ik niet zonder je.

Toen was de bom direct ontploft want....verwijt,verwijt,verwijt. Waarom ik dit opschrijf heeft te maken hoe een verhaal kan draaien en waar het stopt. De kern van het gesprek was dat het niet verstandig was gezien haar gezondheid naar een festival te gaan en dat het gesprek alle kanten opgaat behalve de kern. Aan het einde van de rit is het nooit goed dat blijkt.

Achteraf is het makkelijker praten, tijdens de telefoongesprekken wijk ik niet meer af van mijn standpunten maar toch slaat met regelmaat nog de twijfel toe. En in haar verwijten gaat ze heel ver...vaak wijzend naar mijn exvrouw.

Nu ik toch bezig ben voeg ik deze ervaring er ook nog maar aan toe. Voor de duidelijkheid heb ik een zeer goede verstandshouding met mijn exvrouw, is er geen sprake geweest van een vechtscheiding dus wederzijds respect. Om het verhaal inzichtelijk te maken hebben we samen twee kinderen. Nou wil het verhaal dat mijn exschoonmoeder getroffen was door een ernstige ziekte. Ik hoorde van mijn exvrouw regelmatig hoe de toestand was van haar moeder. Nu ging dat in een hele korte tijd bergafwaarts en ik vergeet nooit het telefoontje op die bewuste dinsdagavond van mijn exvrouw dat haar moeder met spoed was opgenomen in het ziekenhuis. Op het moment dat ik dit telefoontje kreeg zat ik bij (N) aan tafel en het werd me niet in dank afgenomen dat ik openstond voor die problemen. Ik kreeg de volle laag dat het mijn EX schoonmoeder was, het mijn EXvrouw was en dat ze het moesten uitzoeken. Ik schrok enorm van haar reactie maar wees haar er wel op dat het de oma van mijn kinderen was en dat de situatie nu niet met zich mee bracht er over te gaan liggen bekvechten.
Woensdagavond kreeg ik rond de klok van zeven weer telefoon van mijn exvrouw ( n was bij me ). Ik kreeg te horen hoe het er voor stond en ik stemde toe aan mijn exvrouw er rond de klok van acht te zijn. Pfff weer de wind van voren dat ik mijn exvrouw ging ( zal de tekst na laten). Ik was om acht uur bij mijn ex en rond de klok van twee weer thuis. Ik was vermoeid en ze was me aan het opwachten. Midden in de nacht moest ik me verantwoorden waar ik mee bezig was en die leuke opmerking...was het lekker. Ik heb haar uitgelegd dat ik de volgende ochtend mijn kinderen ging ophalen en dat ik mijn exvrouw gemotiveert heb om de komende dagen aan haar moeder te besteden omdat ik niet kon geloven dat ze het weekend zou overleven. Geen enkel begrip voor de situatie maar weer verwijten...wat als dat mens het wel overleefd, is het volgend weekend weer prijs en meer van die opmerkingen.

Ik heb voor mijn gevoel goed gehandeld en spijtig genoeg is de oma van mijn kinderen die vrijdag overleden. Vanaf die donderdag dat ik de kinderen had opgehaald tot de anderhalve week later heb ik zorg gedragen voor mijn kinderen, mijn exvrouw op gepaste manier gesteund en in mijn ogen mijn verantwoordelijkheden genomen.

Het vreemde is dat je bij vele situaties waarbij dit ook een voorbeeld is in een soort roes leeft, dat er zoveel gemene dingen en verwijten op je afkomen maar dat je die ergens opslaat waar je in een later stadium tegen aan loopt. Op de vraag van Mea of ik me te kort gedaan voel komen er stukje bij beetje toch dingen naar boven die ver weg gestopt zijn geweest.

Ik heb over het laatste gesprek, de overspoeling van verwijten geen schuldgevoel aan over gehouden. Eerder frustratie maar deze zijn onder controle en beheersen niet meer zodanig mijn leven. In mijn acherhoofd draag ik wel met me mee wat er nog komen gaat.
Avatar gebruiker
John
 
Berichten: 14
Geregistreerd: za 19 okt 2013 06:44

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor John op wo 23 okt 2013 20:32

Hallo allemaal,

ff Vlug een bericht voor dat ik het bed op ga zoeken. Tot op heden is het rustig en ik voel me redelijk goed op dit moment. Heb vandaag het eerste gesprek gehad, deze was nog maar oppervlakkig maar ik moet ergens beginnen. Het verhaal van de soep opdienen klopt als een bus maar van verkeerde soep kan je goed misselijk worden. Ik laat het gesprek van vandaag rustig op me inwerken.
Avatar gebruiker
John
 
Berichten: 14
Geregistreerd: za 19 okt 2013 06:44

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor Mea op wo 23 okt 2013 20:53

Hallo John,

Ik vind het toch jammer, en ook opvallend, dat je niet op mijn vraag ingaat.
Verder; je hebt het over de missleijkmakende soep die opgedient wordt... maar wie dient die dan op?

Groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor John op do 24 okt 2013 08:03

Beste Mea,

Ik heb niet bewust jou vraag naast me neer gelegd maar ik merkte wel dat er zoveel op me afkwam dat ik geen idee had hoe ik dat onder woorden kon brengen. Ik heb geen problemen met je vragen en eerlijk gezegd heb ik liever een directe vraag dan die met een omweg.

"Het klinkt John, alsof je je te kort gedaan voelt, mag ik vragen of dat idd zo is en zo ja waarom dan?"

Het was/is voor mijn persoonlijk nog steeds een worsteling om te accepteren dat ik iemand zo heb zien veranderen. Een totale gedaante verwisseling beter kan ik het niet omschrijven. Het uiterste tegen het uiterste, van een warme lieve vrouw naar een zeer koele dame, van een maatje naar een vijand om een inzicht te geven.

Ondanks haar problemen hebben we veel gesprekken gehad alleen moet ik steeds tot de conclusie komen dat haar manier van handelen en uitvoering tegenstrijdig is met onze gesprekken. Dan voel ik me niet te kort gedaan maar in de zeik gezet omdat ik het beste met haar voor heb. Het heeft me veel verdriet opgelevert om iemand zo de afgrond in te zien gaan en dat ongeacht welk probleem er speelde het alleen maar groter werd.

Als er problemen speelde dan waren het altijd dezelfde die kennis mochten maken met haar frustraties. Ik en haar twee jonge kinderen zijn daar vaak getuigen van geweest. Deze verandering van haar persoonlijkheid is met geen pen te omschrijven en er over praten met een ander heeft geen zin want het verschil is zo groot dat niemand dat zal geloven. Het is voor mij ongrijpbaar geweest als je in de ogen kijkt waar de vlammen zichtbaar zijn.

De verandering van haar persoonlijkheid is tevens een verandering in haar manier van leven. Het uiterste tegen het uiterste en als we het begrip '' te kort gedaan'' spreken heb ik heel lang in haar vele beloftes geloofd dat alles goed zou komen. Alles was te verklaren en ik heb me lang laten mee slepen dat de oorzaken altijd aan andere te wijten was.

Ik voel me ontzettend gebruikt dat is een betere omschrijving. Gebruikt en aan het lijntje gehouden want als ik terug kijk naar al die jaren en ik bracht mijn gevoel en grenzen onder de aandacht dan komt er steeds dezelfde conclusie op tafel dat deze gesprekken uiteindelijk over haar en haar problemen gingen.

Het verhaal van die soep gaat over de voeding die zij plaats en op welke wijze ze toch mijn aandacht weet te bemachtigen. Waar ik misselijk van word is van mezelf. Misselijk in de zin waarom ik me heb laten mee slepen in haar belevingen die rationeel onmogelijk zijn. Misselijk omdat ik aandacht heb geschonken haar met beide benen op de grond te zetten en dat ze het toch voor elkaar krijgt van haar waarheid waarheid te maken. Ik neem het mezelf kwalijk dat ik daar niet sterk genoeg in ben geweest en als ik bij mijn standpunt bleef kregen we grote ruzie. Misselijk als ik denk aan onze gesprekken waarbij de kern van het gesprek zelden het onderwerp van gesprek is geweest.

Ik neem het mezelf heel kwalijk dat ik me heb laten mee slepen in haar problemen en het heb laten gebeuren dat ik er aan onderdoor ben gegaan. Ik ben verantwoordelijk voor mijn probleem want ik heb het laten gebeuren waar ik bij stond. Een twee strijd waar ik me in bevind want ik ben op haar ontzettend boos maar misschien nog wel bozer op mezelf omdat ik het heb laten gebeuren. De grootste fout die ik tot op heden heb gemaakt is dat ik te veel begrip/ respect had voor haar waardoor ik dit verhaal nooit heb kunnen delen. Is mijn keuze geweest maar zo iets ga je ook niet aan de grote klok hangen. Nu ik er wel over praat, er over schrijf is ook de enigste oplossing om me een spiegel voor te houden en dat te accepteren.
Avatar gebruiker
John
 
Berichten: 14
Geregistreerd: za 19 okt 2013 06:44

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor Mea op do 24 okt 2013 18:40

Hallo John,

Ok, duidelijkheid vraagje; De vraag of je te kort gedaan voelt gaat niet over je wel of niet hebben van een relatie. Ik doelde op de manier waarop 'ons gesprek' zich ontwikkelde.
Er is iets in je schrijven wat mij de indruk geeft dat je je hier op het forum te kort gedaan voelt. Vandaar dus mijn vraag.

Het is een lastige situatie maar alles begint en eindigd bij onszelf. Lastig te horen en moeilijk te aanvaarden maar het is echt zo.
Je lijkt het op te gaan pakken nu maar is dat oppervakkig snappen wat er gezegd wordt of is het een dieper liggende ervaring en inzicht die je teksten voort brengen?

Groetjes Mea
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor John op do 24 okt 2013 19:28

Beste Mea,

Ik heb niet het gevoel dat ''het forum'' me te kort doet op de wijze hoe ''ons'' gesprek zich ontwikkeld. Ik heb er geen verwachtingen van wat het me op gaat leveren. Het gevoel van me aangevallen voelen is beter omschreven maar dat heeft een andere oorzaken. Ik heb al die jaren gezwegen over wat ik met haar heb mee gemaakt omdat de keerzijde van er over praten met andere ik deels haar prive leven of problemen op tafel diende te leggen. Al die jaren van zwijgen is nu confronterend omdat er ook vragen aan mij gesteld worden.

Ik heb een beroep gedaan van het forum om een klankbord te vinden/informatie te vinden maar ik heb ook hulp ingeschakeld zoals vermeld. Waar ik mezelf op betrap en waar ik in het gesprek nu al mee geconfronteerd ben is dat ik haar ontzettend blijf beschermen ondanks onacceptabel gedrag. Dit zal misschien deels in mijn manier van schrijven terug te zien zijn want de ervaringen zijn diepgaander waarschijnlijk als ik omschrijf.

Het leven weer oppakken daar ben ik wel mee bezig en gaat stapje voor stapje de goede kant op. Ik woon prettig, heb een goede relatie met mijn kinderen en mijn expartner maar het belangrijkste op dit moment is weer energie. Het totaal uitgeput zijn en zweven in de afgrond heb ik overwonnen. Klinkt misschien vreemd of voor jullie herkenbaar dat ik de laatste maanden pas de energie heb kunnen opbouwen om dit traject van verwerken, ondergaan en accepteren tot een goed eind te brengen.

De reden dat ik hulp heb ingeschakeld heeft veel te maken met mijn eigen valkuilen. Alleen het forum, teksten van lotgenoten geeft me wel inzichten maar er zit zoveel pijn, boosheid ,frustratie en verdriet die er gewoon uitmoeten. De strijd met de waarheid aan gaan is heel hard en kost ook energie.

Alleen kan ik het niet dat bewijzen de laatste jaren en er moet iets gebeuren. Ik lees ook berichten over een terugval en heb daar mijn gedachtens over maar....ik heb ze hier een aantal weken geleden ook nog binnen gelaten. Het is dus niet zo makkelijk als de bekende theorie.

Ik merk nu ook aan mijn schrijven dat er een brok woede in me naar boven komt. Woede, frustratie wat ook in mijn manier van vertellen of schrijven zichtbaar zou kunnen zijn. Mijn vraag aan jou/jullie is mocht je een vraag hebben dan waardeer ik de directe insteek van de vraag en neem a.u.b. geen blad voor de mond.
Avatar gebruiker
John
 
Berichten: 14
Geregistreerd: za 19 okt 2013 06:44

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor Dagvlinder op za 26 okt 2013 13:50

Hallo John,

Fijn dat je het leven weer op pakt, dat je energie terug is en je het uitputtende gevoel hebt overwonnen. Dan hoef je ook geen terugval te verwachten en kun je met je eigen problemen aan de slag gaan. Goed dat je hulp voor jezelf hebt ingeschakeld, richt je daar op en leer daar op een gerichte manier met je woede en frustratie om te gaan. Misschien dat je je dan ook minder 'aangevallen' zult voelen. Het is wel zo wat Mea zegt: Alles begint en eindigt bij jezelf! Succes!

Groet DV
Dagvlinder
 
Berichten: 349
Geregistreerd: vr 01 maart 2013 14:49

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor John op zo 27 okt 2013 09:46

ff een vraagje....

Ik heb het de laatste tijd redelijk druk gehad met o.a. de verbouwing van het huis enz...Gisterenavond had ik geen verplichtingen en was voornemens een avondje bankzaken. Is geen spannend verhaal en er zijn ook geen gekke dingen voorgevallen maar herkennen jullie het volgende :

Het was zeer onrustig op straat en het was een komen en gaan van auto's. Ik woon in een rustige wijk dus deze drukte was opmerkelijk. Alleen bij elke auto die ik voorbij zag komen ging mijn hartslag toch omhoog. Het was geen prettige ervaring om zo waakzaam op de bank te zitten. De gordijnen dicht maar het geluid en de verlichting waren voldoende voor de onrust.

Later op de avond ben ik gaan wandelen met de hond en kwam ik tot de ontdekking dat er een feestje was in de straat. Niks aan de hand gelukkig maar mijn vraag aan jullie is op dit herkenbaar is, normaal is dat je onrustig kunt worden van bepaalde situaties?
Avatar gebruiker
John
 
Berichten: 14
Geregistreerd: za 19 okt 2013 06:44

Re: Jeugdliefde

Berichtdoor John op do 14 nov 2013 13:07

Het is ff geleden dat ik van me heb laten horen. De gesprekken die ik voer elke week gaan me niet in de koude kleren zitten. Er zijn zoveel dingen gebeurt waar ik nog dag in...dag uit me afvraag hoe het mogelijk is. Het etiket bordeliner komt wel in een zeer extreme vorm dichtbij. Er komen op dit moment zoveel dingen op me af dat ik soms niet weet hoe ik er mee om moet gaan. Veel frustraties over de dingen zijn gebeurt, een enorm schuldgevoel dat ik niet eerder hulp heb gezocht voor mezelf maar gek genoeg ook voor ons beide. Een worsteling op dit moment dat ik iemand in de steek heb gelaten.

Ik heb niks meer van haar vernomen maar ik sta er mee op en ga er op dit moment mee naar bed. Er zijn momenten dat ik het kan los laten maar waarom zoek ik naar bevestigingen. Ik zoek op internet, de bevestigingen tijdens mijn gesprekken zijn glashelder maar toch blijven er vragen zweven dag in dag uit..

Het ging goed met me maar die gesprekken borrelen toch verschillende dingen op. Ik zit nu in een fase dat ik haar gedrag en gesprekstoon ga terug halen over verschillende onderwerpen. Haar weerstand was dermate hoog toen ik haar vertelde hulp te gaan zoeken, haar eigen conclusie was dat er dan niks van haar zou overblijven. Zou ze zelf al geconfronteerd zijn geweest met het etiket gezien haar weerstand, weet ze waar ze mee bezig is. Alles komt op me af als...onder voorbedachten raden. Ik word gek van die gedachtens en confrontaties.
Avatar gebruiker
John
 
Berichten: 14
Geregistreerd: za 19 okt 2013 06:44

Vorige

Keer terug naar relaties met psychopathie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 4 gasten

cron