Free Website Templatesphpbb3 styles

de knop is om

Heb je een relatie met iemand die psychopathie heeft.; Man, vrouw, vriend, vriendin maar ook bv een collega dan kun je hier je verhaal vertellen. Met elkaar zullen we steeds beter leren begrijpen hoe met deze stoornis om te gaan.

Moderator: faith

de knop is om

Berichtdoor selena op ma 09 jun 2014 16:25

Ik weet hoe ik ooit was, maar niet meer wie ik ben. Ik ben kapot, mijn zelfbeeld is vernietigd en heb grootte moeite mensen te vertrouwen.
Maar de knop is bij mij wel om. Na een relatie van ruim 8 jaar, met wat ik nu weet een psychopaat, kies ik eindelijk voor mezelf en mijn kinderen.
Deze week nog gaan mijn kinderen (hij is god zij dank niet hun vader) en ik verhuizen, de scheiding is in gang gezet.
Er is veel geweld geweest en na de laatste explosie heb ik aangifte gedaan. Hem is een contact en huisverbod opgelegd en dat geeft mij de tijd om te verkassen.

Het begon allemaal zo mooi. Ik heb hem leren kennen na de scheiding van de vader van mijn kinderen.
Hij was zo lief voor mij, gaf me zoveel aandacht en vond mij helemaal geweldig. Ik was zoveel liever als zijn ex, die hem zo gemeen behandelde, hem weghield van zijn kinderen en hem kapot wou maken. Zij kleedde hem financieel uit en er was niets wat hij daar tegen kon doen. Hij was daar zo verdrietig en kapot van dat hij al had overwogen om zelfmoord te plegen! Hij was zo blij dat hij dat niet gedaan had en dat hij mij had leren kennen. Ik begreep hem teminste en was zo lief en goed voor hem.
Hij adoreerde mij en was geweldig lief. Hij luisterde ook echt aandachtig naar mijn problemen en onzekerheden. Die aandacht deed me goed en was toen als balsem op mijn wonden, maar hij is alles later tegen me gaan gebruiken.

Al redelijk snel wilde hij dat ik bij hem introk en vanaf het moment dat ik daar ja op heb gezegd liet hij me rekeningen zien die hij niet kon betalen (zijn ex, he!) en of ik het hem kon lenen. Hij vroeg het me liever niet, maar zag geen andere oplossing en we gingen toch samenwonen en ik zou het echt terugkrijgen. Niet dus!
We gingen samenwonen en in het begin was het leuk en goed. Binnen een half jaar waren we getrouwd.
Toen begon hij steeds vaker opmerkingen te maken over mijn familie en vrienden. Zo van: je realiseert je toch wel dat het door hun komt dat je zo onzeker bent. Zie je niet wat ze je aandoen? Ik ben zo blij dat ik je hiermee kan helpen, na alles wat jij voor me doet! En het lukte hem om mij steeds verder te isoleren.
Afspraken kwam hij steeds minder vaak na, maar had altijd een excuus, het lag nooit aan hem. Beloftes die hij me deed over noodzakelijke verbouwingen kwam hij niet na, maar ook hier had hij altijd een excuus voor en het lag nooit aan hem.
Het geweld begon toe te nemen. Eerst alleen dreigen. Langs mijn hoofd heen slaan e.d., wat altijd mijn schuld was. Ik had hem kwaad gemaakt. Hij zou zoiets nooit zomaar doen.
Nadat ik ziek werd is alles alleen maar verergd. Ik was zwak en nutteloos. Hij moest alles in z’n eentje doen en zag ik dan werkelijk niet hoe zwaar hij het had! Dat was allemaal mijn schuld! Hij heeft me toen behoorlijk in de steek gelaten en nog praatte ik zijn gedrag goed. Ik noemde het vluchtgedrag.
Zijn alcohol gebruik nam steeds meer toe, hij rijdt ook rustig met te veel drank op, maar hij kan dat dus dat is geen probleem.
Ondertussen ben ik weer gezond, maar financiele problemen waren toe genomen. Hij begon me steeds vaker echt te slaan en onderuit te trappen, maar dat lag altijd aan mij.
Hij heeft nooit geholpen om de financiele problemen op te lossen, dat moest ik maar doen.
Hij verteld iedereen leugens over mij en weet iedereen op zijn hand te krijgen. Hij is geniaal, de rest zijn losers. Alles ervaart hij als een persoonlijke aanval en dat straft hij dus af. Hij kent geen empathie en staat boven de wet verheven. Hij heeft me gedwongen om fraude te plegen en geld te bedelen bij mijn moeder.
Ik kan zo nog wel doorgaan, maar dan wordt het geloof ik wel een heel erg lang verhaal.
Ik heb de checklist ingevuld, samen met 2 mensen die hem ook goed kennen en de score was 34.
Als er vragen zijn, stel ze gerust en sorry voor dit lange relaas.
Groetjes Selena
Avatar gebruiker
selena
 
Berichten: 4
Geregistreerd: ma 02 jun 2014 05:39

Re: de knop is om

Berichtdoor Mea op ma 09 jun 2014 16:36

Hallo Selena,

Ik heb op dit moment weinig tijd en zal dus later inhoudelijk op je bericht reageren.
Nu wil ik je vertellen dat het idd geen warrig verhaal is en iets met je afspreken; Zullen we afspreken dat dit de eerste en meteen laatste keer is dat je je zult excuseren voor een 'te lang verhaal '?
Dat is een of andere idiote modetoestand waar wij hier niet aan mee doen. Je mag schrijven zoveel en zo vaak al je wilt, ook als dat lange berichten zijn!
Zou trouwens niet weten hoe je deze dingen in 3 zinnen zou moeten duiden!

Mooi dat je alles zo hebt kunnen regelen dat je weg kunt, ik wens je heel veel sterkte!

groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: de knop is om

Berichtdoor Mea op di 10 jun 2014 09:00

Hallo Selena,

Er wordt wel eens gesproken over zoiets als een 'prototype'........'Dat is de meest uitgesproken, karakteristieke vertegenwoordiger van iets'
Nou, dat is ie wel!!!

Je weet wie je was maar niet meer wie je bent. Dat is zo bekent als uitspraak van vrouwen die te maken hebben( gehad) met een p! Het lijkt nu wellicht nog heel ver weg maar neem van mij aan dat je jezelf weer terug zult vinden. Wanneer dit gebeurd zul je zelfs een betere versie zijn van de oude ik die je hebt gekend. Alle redenen dat je slachtoffer bent geworden zullen dan verdwijnen en je zult zoveel ervaringen rijker zijn. Nu zul je misschien denken; die ervaringen heb ik niet nodig en kunnen me gestolen worden... maar ik heb het niet over het geweld en al die dingen die horen bij het leven met een p maar over wat er innerlijk met jou is gebeurd. Hoe dan ook heb je groei doorgemaakt, ook als je dat nu even niet zo voelt.

Ik ben zo blij dat je aangifte hebt gedaan. Eindelijk kies je voor jezelf, hoe moeilijk die stap ook is.

Zonder al te nieuwsgierig te zijn maar wel heel benieuwd hoe het proces nu verloopt stel ik wat vragen die je niet hoeft te beantwoorden als je dat niet wilt. Waarom ik die vragen stel is omdat ik weet dat hier heel veel vrouwen meelezen die wellicht iets kunnen hebben aan jou ervaringen.
Het hele gebeuren rond je verhuizing, wordt dat voor je geregeld of had je dat al eerder in werking gezet? Krijg je hulp van instanties nu je aangifte hebt gedaan, is er een huisverbod en zo ja hoe vind je dat werken?
Zal je nieuwe adres bekent zijn aan je ex... zullen zij dit aan hem doorgeven? Mocht dit zo zijn is de politie bij je nieuwe adres op de hoogte en zullen die reageren als je belt?

Geen idee welke leeftijd jou kinderen hebben maar ik schat naar je verhaal dat ze zo rond de pubertijd zijn? Hoe gaat het met hun nu en trek jij dat ?

Ik hoop zo dat je snel je rust mag vinden Selena want dat verdien je en daar ben je ruimschoots aan toe. Krijg je hulp van familie en/of vrienden?

Nogmaals Selena, je hoeft hier niets, We gaan je niet verplichten tot schrijven of antwoorden, Jij bepaalt wat je wel en niet wilt vertellen en wanneer.
Ook nogmaals; Jij bepaalt hoeveel en hoe vaak je schrijft en lange berichten daar draaien wij onze handen niet voor om!
( als er gevangenisstraf op lange berichten zou bestaan dat had ik levenslang geloof ik!!)
Ik hoop dat we je kunnen steunen in het proces waar je nu midden in zit en vertrouw er op dat als je denkt dat wij iets voor je kunnen betekenen je ons dit laat weten.

Heel veel sterkte en innerlijke rust!

groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: de knop is om

Berichtdoor selena op di 10 jun 2014 18:38

Hallo Mea,

Bedankt voor je snelle reacties en ik beloof je me nooit meer te zullen verontschuldigen voor mijn lange reacties. Je hebt ook gelijk, dit is niet in een paar zinnen uit te leggen!
Ik ben heel erg blij hier mijn verhaal kwijt te kunnen, want hier wordt ik begrepen. Als ik hierover praat met vrienden en familie ( de banden worden voorzichtig weer aangetrokken) of collega’s dan staan ze met hun oren te klapperen en begrijpen ze het echt niet. En dat kan ik ze ook echt niet kwalijk nemen!

Ik vind het helemaal niet erg dat je vragen stelt, integendeel zelfs. Ik kom hier zelf ook om te lezen over ervaringen van anderen en als mijn verhaal iemand kan helpen dan ben ik daar blij om.

Wat betreft het huis en contactverbod(afgekort THV), dat wordt in eerste instantie voor 10 dagen afgegeven. Een afkoelingsperiode in die periode vindt er een gesprek plaats met alle betrokkenen en eventueel extra beveiliging, om te kijken hoe nu verder. De politie rijdt met grote regelmaat langs je huis en ook “stillen” staan regelmatig bij je huis. Als ik 112 zou bellen met melding dat hij zich niet aan het THV houdt staat er bij de meldkamer al een melding met THV, zodat je niets hoeft uit te leggen en ze extra alert en snel kunnen reageren. In ons geval is het THV zelfs verlengd, dus dat is ook altijd mogelijk. De hulpverleners nemen ook regelmatig contact op om te vragen hoe het gaat. Zowel met mij als mijn partner. Op het moment dat zij vinden dat de dreiging groter wordt melden ze dit bij de politie, die dan extra alert is.
Dus ja, in die zin werkt het THV!
Maar mijn angst is er niet minder om. Als ik niet thuis ben, ben ik bang dat hij het huis binnengaat om spullen te vernielen, vooral daar waar ik zo gehecht aan ben. Als ik wel thuis ben, schrik ik van ieder geluid. Dus voor mij persoonlijk is het nogal slopend. Zal zo blij zijn als ik op mijn eigen stekkie zit.
Wat betreft mijn nieuwe adres, dat houden ze geheim voor hem. Ook de advocaat gaat mijn adres buiten de scheiding houden, maar uiteindelijk gaat hij er toch wel achterkomen. We wonen in dezelfde stad en hij kent er veel mensen.
Het THV loopt binnenkort af en eerlijk gezegd weet ik op dit moment niet hoe de politie kan en zal reageren op een melding vanaf mijn nieuwe adres. Maar dat ga ik ook nog uitzoeken.

De nieuwe woning heb ik zelf geregeld. Ik had daar wel hulp bij kunnen krijgen, maar was de hulpverleners een slag voor. Een urgentie had ik niet gekregen. Dat was mij al duidelijk. Ik heb het geluk een fulltime baan te hebben en die heb ik ook altijd geweigerd om op te geven. Daarom heb ik wat kunnen regelen via de particuliere verhuur. Dit had ik niet voorbereid, alles gedaan na de laatste explosie.
Wat ik wel had voorbereidt is dat hij geen beschikking meer had over mijn geld, anders was het alsnog nooit gelukt zo snel een andere woning te vinden.

Mijn kinderen zijn fantastisch, ondanks dat het pubers zijn. Ik had ze verteld dat we een stuk kleiner moesten gaan wonen en dat het ook financieel moeilijk zou worden. Waarop zij zeiden: het maakt ons niet uit waar wij terecht komen, als jij maar weggaat bij dit monster!
Ik weet dat zij net zo zeer als ik geleden hebben, waarschijnlijk zelfs meer dan ik. En ik voel me ontzettend schuldig naar hun toe, maar zij geven me wel de kracht om dit door te zetten. Hun geluk en veiligheid staat voorop, is het enige dat telt. Want hoewel hij hun nooit lichamelijk geweld heeft aangedaan, werd hij de laatste maanden ook naar hen steeds agressiever.
Ze beginnen steeds meer te vertellen en steeds duidelijker zie ik wat dit met hun mentaal heeft gedaan. Ik zie ook steeds duidelijker wat ik mijn eigen kinderen heb aangedaan, domweg door bij hem te blijven en eigenlijk tegen beter weten in te hopen.Waardeloze moeder ben ik! Ze krijgen hier gelukkig ook proffesionele hulp bij.

Ik hoop dat je gelijk hebt, en dat wij hier beter en sterker uitkomen, maar we hebben een lange weg te gaan. Ik heb me heel lang vastgehouden aan het beeld van de lieve, leuke man. Ik weet nu dat die man niet bestaat. En toch, vraag ik me af, bestaat hij echt niet, is het dan echt alleen een illusie?
En op dit moment twijfel ik zo aan mezelf. Ik voel namelijk niets, geen gemis, geen verdriet en geen boosheid. Wat is er mis met mij?

Ik ga me niet verontschuldigen voor het lange verhaal, Mea. Maar je hebt er wel een concurente bij!

Groetjes Selena
Avatar gebruiker
selena
 
Berichten: 4
Geregistreerd: ma 02 jun 2014 05:39

Re: de knop is om

Berichtdoor Mea op di 10 jun 2014 19:01

Hallo Selena,

Whhaha nou je concurreert maar raak hoor! Heerlijk die humor.....
Ik ga nog op je bericht reageren hoor Selena maar moet nog eten en mijn maag doet raar! Straks kan ik met meer rust en minder rare geluiden schrijven...

Uuhh wat me wel eerruugg dwars zit is je uitspraak over de soort moeder die je bent. We hebben ons allemaal zo gevoelt, ok, wat dat betreft snappen we dat helemaal...maar deugen doet die uitspraak natuurlijk helemaal niet he!
Zullen we zo afspreken dat we het lekker aan hem overlaten je in de goot te willen helpen en dat jij daar even niet aan mee werkt?
( nadenkertje........)

groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31

Re: de knop is om

Berichtdoor selena op wo 11 jun 2014 19:34

Ik ga nog reageren, Mea. Met name op je nadenkertje. Die is zo waar. Maar op dit moment ben ik zoveel dingen aan het regelen en loopt mijn hoofd over. Een ding is me wel opgevallen, dubbele post van mij. :oops: Een keer onder gast (had niet door dat ik niet meer ingelogd was ) en een keer onder mijn nickname. Zou 1 van deze verwijderd kunnen worden?
Avatar gebruiker
selena
 
Berichten: 4
Geregistreerd: ma 02 jun 2014 05:39

Re: de knop is om

Berichtdoor Mea op do 12 jun 2014 00:14

Hallo Selena,

Helemaal goed hoor is me nogal niet wat, natuurlijk heb je het druk! Ik zou ook al eerder gereageerd hebben maar ook dat lukte niet.( en nee ben niet aan het verhuizen.........)

Als mensen dit niet aan den lijve hebben ondervonden dan snappen ze er niets van. Hoe zouden ze ook. Vaak doet de p zich alleen zonder masker voor in ons bijzijn en vooral niet in het bijzijn van anderen. Ook ons eigen gedrag is vaak niet te plaatsen voor een ander omdat we dan zelf ook vaak een ander beeld neerzetten als dat we in de beslotenheid van ons eigen huis laten zien. Waar we buiten de deur onszelf vaak wel weten neer te zetten als sterke vrouwen ( en mannen) die hun eigen weg wel volgen zijn we dat juist niet in het dagelijkse huiselijke leven en dat is vaak onherkenbaar voor de anderen.
Als ze ons daar eens zouden kunnen zien he...wauw,...ze geloven ook dan niet wat ze zien en horen!
Daarbij komt dan dat de p vaak heel charmant is naar buiten toe en idd zijn woordje wel klaar heeft. Vaak zijn wij dan ook nog eens met stomheid geslagen over hetgeen er uitgekraamd wordt en te beleefd om er iets aan te doen! Pppfffff.......

Bedankt voor je uitleg over het huisverbod, daar hebben anderen vast wel veel aan!
Ik denk niet dat je bang hoeft te zijn dat je adres bij de meldkamer verdwijnt. Ze doen dat al zonder huisverbod en jij hebt nu dik bewijs.
Dat hij toch achter je adres zal komen is voor de hand liggend als je in de zelfde woonplaats bent maarrr... hij is een gewaarschuwd mens he! Wellicht dat hij zich een tijdje rustig zal houden.
Wel is bekent dat een p een lange adem heeft. Soms is er even een rustperiode maar zodra hij zich gaat vervelen ben je weer in zicht en begint het lastig vallen weer. Hou daar rekening mee; niet om bang te zijn maar om alert te blijven.
Wij raden altijd aan een soort logboekje bij te houden van alles wat er gebeurd en wat er gezegd wordt; Alle mailtjes, berichtjes ed bewaren en niet wegdoen want het kan bewijs wezen als de situatie zich voordoet dat dit nodig is.
Blijf de wijkagent en huisarts op de hoogte houden en zorg dat je eventueel ergens terecht kan voor als het echt nodig is. Dit kan zijn uit noodweer maar bv ook omdat het emotioneel gewoon echt zwaar kan zijn.

Geen wonder hoor dat je zo schrikachtig bent, lijkt me volkomen logisch. Wat er de afgelopen jaren is gebeurd gaat je niet in je koude kleren zitten en je lichaam reageert zoals je het hebt getraind. Met schrik, bang en soms het gevoel van paniek. Weet dat je geest sneller is als je lichaam; Geestelijk/Psychisch heb je het al wel voor elkaar, je weet wat je wilt en bent er klaar voor om de juiste stappen te nemen, je lichaam en emoties zullen nog volgen en ook rustiger worden maar gun het tijd.

Fijn dat je kinderen zo reageren, da;s alvast iets toch!
Ook zij zullen nog hun reactie krijgen van het hele gebeuren. Vreselijk om te zien he maar vertrouw erop dat zij sterk zijn en het mee zullen nemen in hun leven als een ervaring waar ze enorm veel van geleerd hebben.
Je hebt ervoor gezorgd dat ze ook nog professionele hulp krijgen, goed hoor, wat is daar dan nog op aan te merken!!

Dat je even niets voelt is logisch Selena, je zit volop in het overlevingsgebeuren. Straks als je verhuisd bent en er weer meer rust is zul je zien dat dat wel terug komt. Je kunt het nu ook even helemaal niet gebruiken, nu moet er gehandeld worden en je lijf en psyche richten zich daarop. Vertrouw op jezelf en op wat je lichaam en geest nu aangeven. Straks als het grote verwerken begint is dat weer anders, nu zorgt het ervoor dat je even wat dat betreft op de automatische piloot staat en kunt doen wat er gedaan moet worden. Prima!
Hij is even uit beeld en jij kunt maken dat jij en je kinderen veilig komen, door dat je even niets voelt kun je wat dat betreft ook even geen break down krijgen en zo kun je mooi alles doen wat je moet doen.

Dat twijfelen Selena....ook dat is een bekent verschijnsel...het kan toch niet zo zijn dat jij gelijk hebt, dat het allemaal klopt....mmm komt wel aardig overeen met het beeld dat hij jou heeft wijs gemaakt over jezelf he....nogmaals; laat het maar aan hem over je door het slijk te halen, daar ga je hem toch zeker niet bij helpen!

guttogut, verrekte vermoeiend hoor al die regels lezen..pppfff echt wel meer dan 3....gelukkig wil niet iedereen dat. Whawhah zitten wij even lekker privé te doen op een openbaar forum dan!

groetjes Mea.
Zet een scherm met een neutrale site open, als je deze site weg klikt schakel je over op het andere scherm
Tijdelijk geheugen wissen; menu-extra-internet opties-tabblad algemeen- klik knop bestanden verwijderen.

team mailen;psychopathie123@live.nl
Mea
Site Admin
Site Admin
 
Berichten: 3559
Geregistreerd: di 29 jan 2008 00:31


Keer terug naar relaties met psychopathie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 6 gasten